Oficjalny Telewizyjny Patron Medialny
Od kochających kino młodych, dla wszystkich spragnionych o nim rozmowy. DKF Politechniki Wrocławskiej wychodzi ze ścian uczelni prosto w progi Kina Nowe Horyzonty, prezentując format dwóch seansów w miesiącu powiązanych ze sobą podejmowaną problematyką.
Podmiot liryczny hymnu najsłynniejszego zespołu z Mysłowic zapewnia, że nie zmieni się, nawet kiedy pozostanie sam, i trudno nie zazdrościć mu tej pewności. Bohaterom naszego listopadowego cyklu przychodzi to o wiele trudniej, bo ich samotność ma konkretny dźwięk, szum morza pod balkonem wakacyjnego hotelu, a jej długość mierzy się latami, które muszą minąć, zanim ktoś odważy się do tamtych wakacji wrócić.
Aftersun Charlotte Wells i Everytime Sandry Wollner to właśnie takie powroty. Kurort jest w nich miejscem wyjętym z porządku zwykłych dni, a wyjazd próbą ucieczki od tego, co zostało w domu. Tyle że nawet podczas prześwietlonego poranka przy basenie najgłębsze rany nie chcą się zabliźnić. Oba filmy opowiadają o tej samej stracie, tylko z przeciwnych stron rodzinnego albumu. U Wells dorosła córka próbuje zrozumieć ojca i dopisuje do wspomnień sceny, w których jej nie było. U Wollner matka pakuje do walizki nieobecność córki i zabiera ją na Teneryfę. Album ten ma za to jednego fotografa: Gregory'ego Oke, którego ujęcia w obydwu przypadkach przypominają rodzinne zdjęcia, na których ktoś z najbliższych zawsze wychodzi odrobinę nieostry.
Przed nami droga, którą znacie: każde spotkanie zaczniemy od prelekcji, a zakończymy dyskusją po seansie.
Nigdy nie jest za późno na ułożenie sobie życia i poznanie miłości jak z bajki. Choć popkultura przyzwyczaiła nas do romantycznych historii z nastolatkami w roli głównej, to właśnie bohaterowie w kryzysie wieku średniego stawiają na najbardziej bezkompromisowe, szalone gesty. W cyklu "40-letni romantycy zmieniają swoje życie" cofamy się do wolnych od Tindera lat dwutysięcznych, aby przyjrzeć się burzliwym, sercowym perypetiom postaci, które lata liceum mają już dawno za sobą. Czy uda im się na nowo napisać scenariusz własnego losu?
Nieważne, czy jak Judyta budujecie dom pod Warszawą, czy jak Barry kupujecie kilkanaście tysięcy puddingów, by polecieć na drugi koniec świata - jedno przypadkowe spotkanie, jedno elektryzujące spojrzenie i życie może nabrać nowego sensu. Jeśli szukacie dowodów na hipotezę, że to właśnie prawdziwa, bezwarunkowa miłość daje siłę do odbudowania wszystkiego od podstaw i walki o samych siebie, to Nigdy w życiu! i Lewy sercowy są pozycjami, których nie może zabraknąć w waszym zimowym repertuarze.
Zabierzcie korzenną kawę, ciepłe skarpety i dajcie się otulić tym rozgrzewającym (serca) historiom w grudniowe wieczory.
Patrzyli z nadzieją na Zachód. Przybyli, zobaczyli, zatęsknili. Aspiracyjne poszukiwania warunków do lepszego życia i dotarcie na oświecony biegun Europy to tylko połowa sukcesu. Bywa, że czekający z otwartymi ramionami gospodarze, gdy zamykają je w uścisku, za plecami niepostrzeżenie wykrzywiają twarz w grymasie wrogości. Obietnice sprawiedliwego awansu społecznego, pod warunkiem wmieszania się w tłum, niezauważalnie zmieniają się w wymóg zapomnienia o swoich korzeniach.
W styczniu patrzymy na wyzwanie asymilacji tam, gdzie klasa polityczna odtrąbiła już sukces. Przyjrzymy się ukrytym uprzedzeniom oraz rosnącej obawie wynikającej z oczekiwania na cios, który jeszcze nie nadszedł. Zastanowimy się, czy sympatia gospodarza względem gościa bywa interesowna i czy ci, którzy szczycą się postępową mentalnością, nie bywają czasem zamkniętymi konserwatystami.