Kwiecień to podobno miesiąc odradzania się porządków. W kinie bywa odwrotnie – im więcej światła, tym wyraźniej widać pęknięcia. Miłość się rozszczelnia, pamięć nie daje się ułożyć, a historia wraca w nieodpowiednich momentach. Reszta to już tylko projekcja, a raczej projekcje, których na dodatek nie możecie przegapić.
Sprawdźcie co znajdziecie wśród naszych wyróżnionych, kwietniowych premier:
Piękni, zamożni i zakochani – ślub ma być formalnością. Na kilka dni przed ceremonią pojawia się jednak informacja z przeszłości przyszłej panny młodej, która zmienia sposób, w jaki patrzymy na tę relację. W filmie Kristoffera Borgliego obserwujemy, jak pewność ustępuje miejsca podejrzliwości, a romantyczna narracja zaczyna się chwiać. Reżyser prowadzi tę historię z właściwym sobie poczuciem ironii, balansując między komedią a niepokojem i sprawdzając, ile jesteśmy w stanie zaakceptować w imię miłości. W rolach głównych Zendaya i Robert Pattinson.
Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski Harrisa Dickinsona został nagrodzony za najlepszą rolę aktorską oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard. Przyglądamy się młodemu Londyńczykowi, który funkcjonuje na granicy stabilności, nieustannie szukając miejsca, gdzie mógłby choć na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy pojawia się szansa na zmianę, bohater podejmuje decyzję, która uruchamia ciąg nieoczywistych konsekwencji.
Reżyserski debiut Kristen Stewart, prezentowany w Cannes i przyjęty owacjami na stojąco, to adaptacja autobiograficznej prozy Lidii Yuknavitch, którą reżyserka przekłada na język intensywnego, fizycznego kina. Przyglądamy się bohaterce, której doświadczenia zapisane są w ciele: to przez nie poznaje radość i ból, eksperymentuje, ucieka i próbuje odzyskać kontrolę. Opowieść prowadzi nas przez traumatyczne dzieciństwo i młodzieńcze samozniszczenie, aż po moment, w którym pływanie i pisanie stają się formą przetrwania. Stewart buduje narrację fragmentaryczną, pulsującą obrazami i emocjami, a Imogen Poots nadaje jej wyraźny, fizyczny wymiar.
Zdobywca Nagrody Specjalnej Jury na festiwalu w Wenecji, przejmujące kino, które łączy realizm społeczny z body horrorem – gatunkiem rewelacyjnie sprawdzającym się dziś do opisu kobiecych doświadczeń (wystarczy wspomnieć Titane czy Substancję). Dea Kulumbegashvili sięga po niego, by w brawurowym, radykalnym Kwietniu penetrować ciała i dusze. Jej bohaterką jest doświadczona ginekolożka Nina (Ia Sukhitashvili) oskarżona o spowodowanie śmierci noworodka. W atmosferze podejrzeń i wrogości Nina kontynuuje swoją pracę, także tę po godzinach, kiedy przeprowadza aborcję we wsiach. W świecie, w którym warunki życia kobiet dyktują religia i patriarchat, jej działalność nie tylko wymaga niebywałej odwagi, ale też spycha ją na społeczny margines, czyni z niej monstrum.
W dokumencie Weroniki Mliczewskiej przyglądamy się losowi Sanga, jednego z tysięcy dzieci urodzonych w czasie wojny w Wietnamie, które przez całe życie mierzą się z poczuciem odrzucenia i społecznym wykluczeniem. Po ponad 50 latach bohater otrzymuje szansę poznania ojca, co stawia go przed decyzją, która może na zawsze zmienić jego życie. Reżyserka prowadzi tę historię z uważnością, osadzając ją w szerszym kontekście kulturowym i historycznym, i pokazuje, jak osobiste doświadczenie splata się z konsekwencjami globalnego konfliktu.
Wracamy do charakterystycznego dla Christiana Petzolda letniego pejzażu, w którym spokój i napięcie pozostają w nieustannej równowadze. Na niemieckiej prowincji poznajemy Laurę, młodą pianistkę, która po wypadku trafia do domu obcej rodziny i stopniowo wchodzi w jej wewnętrzny układ relacji. Przyglądamy się tej czwórce, obserwując, jak bliskość przyjmuje różne formy i jak pod powierzchnią codzienności narasta trudne do uchwycenia napięcie.
Wracamy do świata Super Mario w kosmicznej odsłonie popularnej serii. Bohaterowie ruszają w międzygalaktyczną podróż pełną wyzwań, nowych postaci i dobrze znanego humoru. Film rozwija uniwersum kultowych gier Nintendo, zachowując tempo i lekkość, które przyciągają kolejne pokolenia widzów.
Pucio zaprasza na pierwszą kinową przygodę, w której razem z rodziną odkrywa świat poprzez codzienne sytuacje i zabawy. Wspólne gotowanie, rysowanie czy wymyślanie nowych aktywności stają się okazją do nauki i budowania relacji. To pogodna animacja dla najmłodszych, która rozwija wyobraźnię i pokazuje, że przygoda może zaczynać się tuż obok.
Jeden z najważniejszych filmów XXI wieku powraca w odrestaurowanej wersji 4K. Oparty na wspomnieniach Władysława Szpilmana film Polańskiego prowadzi nas przez Warszawę czasu wojny, śledząc losy pianisty, który próbuje przetrwać w rzeczywistości systematycznie odbierającej mu kolejne prawa i punkty oparcia. Przyglądamy się tej historii z perspektywy jednostki, w której doświadczenie Zagłady zostaje opowiedziane z niezwykłą precyzją i powściągliwością. Adrien Brody tworzy rolę skupioną, fizyczną, osadzoną w detalach, a sam film pozostaje jednym z najbardziej przejmujących zapisów przetrwania i roli sztuki w sytuacji granicznej.
Tytuł, który na trwałe wpisał się w historię kina lat 80. i zdefiniował postać Johna Rambo. Były komandos i weteran wojny w Wietnamie trafia do niewielkiego miasteczka, gdzie szybko staje się celem policyjnej przemocy, uruchamiając spiralę konfliktu. Przyglądamy się bohaterowi funkcjonującemu poza społeczeństwem, noszącemu w sobie doświadczenie wojny, którego nie sposób zostawić za sobą. Film Kotcheffa łączy kino akcji z opowieścią o traumie i wykluczeniu, pozostając jednym z najbardziej znaczących portretów powojennego rozdarcia w amerykańskim kinie popularnym.
Irańskie kino ma wielu mistrzów, ale przecież od czegoś trzeba zacząć. Z okazji uhonorowania Jafara Panahiego Złotą Palmą na zeszłorocznym festiwalu w Cannes, Kino Nowe Horyzonty, we współpracy z Kinoteką, zaprasza do wspólnej podróży przez filmową Persję. Na przegląd Opowieści Dywanowe składają się cztery dzieła czterech wybitnych autorów – Szachy na wietrze Mohammada Rezy Aslaniego, Zbliżenie Abbasa Kiarostamiego, Dywan Mohsena Makhmalbafa i Klient Asghara Farhadiego.
I choć piątki mamy już obsadzone, to uważni widzowie cyklu Echo zauważyli pewnie dość szybko, że w kwietniowym repertuarze zabrakło poniedziałkowych pokazów. To dlatego, że w dniach 6–27 kwietnia zapraszamy na ponowny przegląd filmów Akiry Kurosawy: Droga przez czas. Zeszłoroczne pokazy zorganizowane przez Stowarzyszenie Kin Studyjnych i Awareness Distribution cieszyły się znakomitą frekwencją, dlatego wracamy do świata jednego z największych twórców w historii kina – tym razem w nieco okrojonej odsłonie programu.
Dopadł Was nagły atak weltschmerzu? Doskwiera Wam niekorzystny biomet? Wasze życie to niekończący się Wielki Piątek? Dzięki Bogu, jest Monty Python. Choć reżyser filmu Terry Jones zdezerterował już z kuli ziemskiej, reprezentowane przez niego i jego kolegów anarchistyczno-ekstrawaganckie poczucie humoru pozostaje nieśmiertelne. Zrealizowany w 1979 roku Żywot Briana to nie tylko największe – według wielu – dokonanie kultowej grupy komików. Opowieść o omyłkowo wziętym za Mesjasza Brianie stanowi także najlepszy przykład Pythonowskiej filozofii, zgodnie z którą, nawet wisząc na krzyżu, warto patrzeć na jasną stronę życia.
W nadchodzącym miesiącu przygotowaliśmy również dwa trzydniowe spotkania z twórcami osobnymi, wyjątkowymi i uznanymi.
Pierwszy z nich, Andrzej Żuławski, wciąż jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich twórców na świecie. Warto, aby w kraju, z którym był związany i o którego historii także opowiadał, jego twórczość była bardziej rozpoznawalna. Poznajcie program Kina Ekstazy:
Chwilę później sięgamy po filmy hiszpańskiego skandalisty i prowokatora Luisa Buñuela, którego dzieła obnażały hipokryzję mieszczańskiej moralności i religii – Niech żyją kajdany!:
Kino włoskie to sztuka opowiadania o sprawach najprostszych tak, jakby od nich zależały losy świata. Miłość, pożądanie, zdrada, a czasem po prostu kolacja, która przeciąga się do świtu. W kwietniu zapraszamy na Cinema Italia Oggi — przegląd, w którym codzienność staje się widowiskiem, a słowa mają ciężar dobrze wyważonego espresso.
Wrocław znowu staje się jednym z najważniejszych punktów na queerowej mapie Polski. Od 17 do 23 kwietnia w KNH gramy to, co najciekawsze, najodważniejsze i najżywsze w kinie LGBT+. Będzie śmiesznie, będzie intymnie, będzie głośno – czyli dokładnie tak, jak trzeba.
Wszyscy wiemy, że kwiecień lubi przeplatać. My natomiast przeplatamy niemal ciągle – stylami, gatunkami, emocjami, czy nazwiskami. W całej tej sieci połączeń są jednak również nasze comiesięczne cykle, oferujące kolejną dawkę kina, które porusza, zachwyca, bawi, zmusza do myślenia, a czasem nawet zaprasza na parkiet. W skrócie – nie pozostawia obojętnym.
Poruszająca, oparta na faktach opowieść o człowieku, który odważył się stawić czoła naturze. 22-letni Christopher McCandless wkrótce po ukończeniu studiów z wyróżnieniem postanawia radykalnie zmienić swoje życie. Zmienia nazwisko, rozdaje swoje pieniądze na cele charytatywne, pozbywa się większości rzeczy osobistych i rusza w długą podróż autostopem po Ameryce...
Prywatny detektyw Jack Chandler trafia do mrocznego półświatka Los Angeles, gdzie tropienie zaginionej nastolatki szybko przeradza się w koszmar. Na jego drodze staje sekta prostytutek czczących... piłę łańcuchową - i składających swoich klientów w ofierze tajemniczemu kultowi.
Niebezpieczna gra, jaką jest pożądanie, może równie dobrze zaprowadzić nas na szczyt, jak i nad przepaść. Choć męscy bohaterowie Zniknięcia i Nagiego instynktu są przekonani, że ich największe pragnienia można opisać jako dzikość serca, okazuje się, że za rogiem czyha jeszcze silniejsza żądza. Jest nią pragnienie prawdy. W obu przebiegle wodzących widza za nos kryminałach obsesja wytłumaczalnego celu – znalezienia logiki w chaosie zdarzeń – nabiera perwersyjnej mocy i pogrąża bohaterów w tunelu bez światełka na końcu. Dołączcie do nas w tym locie ćmy prosto w samo centrum płomienia zwanego „prawdą”
Mina i Halim, małżeństwo z wieloletnim stażem, prowadzi niewielki zakład krawiecki w marokańskim mieście Sala. O talencie mężczyzny, a zwłaszcza niezwykłym hafcie, jakim ozdabia tradycyjne, szyte przez siebie stroje, jest na tyle głośno, że kolejne zamówienia znacznie przekraczają jego możliwości.
Film, który ma wszystko to, za co Edgar Wright zyskał sobie przydomek „kultowy”, a mianowicie miks komedii z bardziej nerwowymi gatunkami i miłość do popkultury. Ponadto zawiera kilka innych ulubionych tematów reżysera, w tym londyńskie życie w latach 60. i podejrzane puby.