OSTATNIEJ NOCY W SOHO ma wszystko to, za co Edgar Wright zyskał sobie przydomek „kultowy”, a mianowicie miks komedii z bardziej nerwowymi gatunkami i miłość do popkultury. Ponadto zawiera kilka innych ulubionych tematów reżysera, w tym londyńskie życie w latach 60. i podejrzane puby.
Jednocześnie, to nie tylko film inny od poprzednich filmów reżysera, to film inny od wszystkich w ogóle. To odurzające dzieło wyrywające się z każdej szufladki. Bo Edgar Wright to jeden z najbardziej oryginalnych współczesnych reżyserów, znany z filmów takich jak Baby Driver, Scott Pilgrim kontra świat, Hot Fuzz – Ostre psy i oczywiście kultowego Wysyp żywych trupów, wziął na warsztat pozornie czarującą i intrygującą erę lat 60. w modnym Londynie i zamienił ją w mroczny obraz napędzany - jak zawsze u tego reżysera - przez zabójczy wybór piosenek.
Wychowywana przez babkę, która nauczyła ją kochać muzykę i styl Londynu lat 60., Ellie (Thomasin McKenzie) zostaje przyjęta do szkoły mody w centrum Londynu. To spełnienie jej marzeń. Zamiast akademika wynajmuje pokój na piętrze w rozpadającym się domu należącym do surowej pani Collins (Diana Rigg). Pokój tak bardzo przypomina minione czasy, że kiedy Ellie zasypia, wydaje jej się, że jest w londyńskiej dzielnicy Soho w latach sześćdziesiątych. W tej przeszłości wizje Ellie krążą wokół Sandy (Anya-Taylor Joy), pewnej siebie blondynki, która przyjechała do Londynu, by zaistnieć jako piosenkarka. Podróże w czasie zaczynają przybierać mroczny obrót i Ellie przestaje rozpoznawać co jest jawą, a co snem.
Urodzony w 1974 roku w Anglii, reżyser, scenarzysta i pasjonat kina. Już jako dzieciak biegał z kamerą – najpierw Super 8 potem Video8 – i realizował krótkie pastisze ulubionych gatunków filmowych. Po ukończeniu Bournemouth Art College nakręcił parodię westernu A Fistful of Fingers, która znalazła się w wąskiej dystrybucji kinowej i była emitowana w kanałach satelitarnych. Dzięki temu filmowi młody reżyser trafił do telewizji, gdzie dla różnych stacji realizował, najczęściej komediowe, seriale. Udowodnił nimi, podobnie jak zrealizowanymi później pełnymi metrażami, które stały się wielkimi przebojami (Wysyp żywych trupów, Hot Fuzz – Ostre psy), że perfekcyjnie zna reguły kina gatunków oraz kanon popkultury i potrafi je twórczo wykorzystywać.
1995 A Fistful of Fingers
2004 Wysyp żywych trupów / Shaun of the Dead
2007 Hot Fuzz – Ostre psy / Hot Fuzz
2010 Scott Pilgrim kontra świat / Scott Pilgrim vs. The World