W małym miasteczku w północnej Minnesocie nastolatek mierzący się z własną tożsamością płciową i jego ojciec przypadkowo nagrywają w lesie coś, co wygląda jak Wielka Stopa. Gdy sensacyjne nagranie obiega lokalną społeczność, obaj stają się bohaterami w miejscu, które z zaskakującą łatwością przyjmuje potwory z legend, ale wciąż ma problem z zaakceptowaniem czyjejś prawdziwej tożsamości.
Historia oparta jest na prawdziwym życiu scenarzystów, Bruce’a i Abela Pavalonów. Każde lato spędzają właśnie tam w rodzinnym domku i nalegali, aby film oddawał zaściankowy charakter tych okolic, które mimo wszystko nazywają swoim drugim domem.
Reżyserka Elizabeth Chatelain bawi się konwencją kina gatunkowego i małomiasteczkowej satyry, serwując przewrotny coming-of-age o dorastaniu, rodzicielskiej miłości i społecznej hipokryzji. Z humorem, czułością i pazurem film zadaje niewygodne pytania o akceptację, zdrowie psychiczne i granice empatii. Bo może prawdziwym potworem wcale nie jest to, co czai się w lesie…
In a small town in northern Minnesota, a teenager grappling with their gender identity and their father accidentally capture on camera something in the woods that looks suspiciously like Bigfoot. When the sensational footage spreads through the local community, the two become heroes in a place that readily embraces mythical monsters yet still struggles to accept someone’s true identity.
The story is based on the real life of the writers, Bruce and Abel Pavalon. They spend every summer in the area at a family cabin and insisted that the film reflect the area they call their second home.
Director Elizabeth Chatelain plays with genre conventions and small‑town satire, serving up a subversive coming‑of‑age tale, parental love, and social hypocrisy. With humour, tenderness, and a sharp edge, the film poses uncomfortable questions about acceptance, mental health, and the limits of empathy. Because perhaps the real monster isn’t the one lurking in the woods at all…