Jim Jarmusch rozkłada rodzinne relacje na trzy filmowe miniatury, osadzając je w Stanach Zjednoczonych, Dublinie i Paryżu. W każdej śledzimy dorosłe dzieci, które próbują wrócić do tych, od których kiedyś musiały się oddalić, oraz rodzeństwo, które szuka nowego języka bliskości. Forma przypomina układanie bukietu – subtelne gesty, wymiana spojrzeń, rozmowy, w których bohaterowie nie tyle wypowiadają ból, ile próbują go ocenić. Melancholia lekko miesza się z komizmem, jakby Jarmusch chciał zasugerować, że rodzinne paradoksy najlepiej obserwuje się z czułą ironią. To film, który pozwala usłyszeć wyciszone emocje, a jego trzy części tworzą portret więzi rekonstruowanych na nowo. (Father Mother Sister Brother)
W Tokio amerykański aktor (w tej roli fenomenalny Brendan Fraser) podejmuje pracę w nietypowej agencji, która oferuje zastępcze relacje na zamówienie. Każde zlecenie wymaga od niego nowej roli – syna, partnera, przyjaciela – i choć początkowo traktuje to jak aktorskie ćwiczenie, szybko odkrywa, że w życiu klientów pozostawia ślad, którego nie da się łatwo wymazać. Film obserwuje, jak bohater zanurza się w intymnych rytuałach obcych ludzi i jak te fikcyjne więzi zaczynają odsłaniać jego własne braki. Granica między udawaniem a prawdziwą troską stopniowo się rozluźnia, a praca zamienia się w poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, czym jest przynależność. Hikari prowadzi tę historię współczesnym rytmem Tokio, które potrafi być samotne nawet w tłumie, proponując opowieść o relacjach budowanych z potrzeby bliskości, a nie więzów krwi. (Rodzina do wynajęcia)
Rozwijając świat stworzony przez Danny'ego Boyle'a i Alexa Garlanda w filmie 28 lat później – ale jednocześnie wywracając go do góry nogami – Nia DaCosta reżyseruje nowy film 28 lat później Część 2: Świątynia kości. Kontynuacja tej mrocznej sagi prowadzi widzów jeszcze głębiej w rzeczywistość po upadku cywilizacji. Dr Kelson (Ralph Fiennes) funkcjonuje w świecie, w którym granice między przetrwaniem a moralnością dawno się zatarły, a każda decyzja niesie konsekwencje wykraczające poza jednostkowy los. Spotkanie Spike’a (Alfie Williams) z Jimmym Crystalem (Jack O’Connell) staje się punktem zapalnym opowieści o władzy, przemocy i złudnym poczuciu kontroli. (28 lat później: Świątynia kości)
Film otwiera hollywoodzka kronika z 31 października 1925 roku, zapowiadająca „intymne spojrzenie na ulubioną gwiazdę: Maxa Lindera”. Dzień później świat dowiaduje się o samobójczej śmierci aktora i jego żony, Ninette Peters, a fabularyzowany dokument Edwarda Porembnego rozpoczyna śledztwo prowadzone przez archiwa, miejsca i wspomnienia związane z życiem pioniera kina niemego. Bez dialogów, w rytmie epoki, film rekonstruuje los artysty i jego niemal utracone dziedzictwo – w tym historię brata, który zakopał spuściznę Lindera, próbując wymazać jego pamięć z historii kina. (Życie i śmierci Maxa Lindera)
Historia kotki, która podczas wakacji gubi się opiekunom i musi samodzielnie znaleźć drogę do domu. Po drodze dołącza do niej para towarzyszy dalekich od ideału: nieco niezdarny pies Tuura i ptak Ayo, który zawsze wie lepiej. Wspólna ucieczka przed zdeterminowaną właścicielką farmy szybko zamienia się w opowieść o zaufaniu i działaniu zespołowym. Film stawia na klarowną fabułę, tempo i czytelne emocje, nie przeciążając młodych widzów nadmiarem bodźców. To propozycja dla dzieci, które lubią przygodę, i dla rodziców, którzy cenią animacje opowiedziane z sensem. Dodatkowym smaczkiem jest głos Roksany Węgiel w roli Moxy. (Miss Moxy. Kocia ekipa)
Trzynastoletnia Frania ma kochających rodziców i spokojne życie, ale dopiero spotkanie bezdomnego pieska Sprytka sprawia, że naprawdę czuje, iż robi coś ważnego. Gdy odkrywa, że zwierzęta w ośrodku, do którego trafia pies, nie są traktowane tak, jak powinny, decyduje się na odważny krok: ucieka ze Sprytkiem i rusza w pełną przygód podróż przez Polskę. Tymczasem jej rodzice, odkładając na bok własne konflikty, wyruszają na poszukiwania córki, a relacje Frani publikowane w internecie szybko przyciągają uwagę tysięcy osób. Psoty w reżyserii Kacpra Lisowskiego to ciepła, dynamiczna opowieść o przyjaźni, odpowiedzialności i odwadze, która potrafi połączyć całą rodzinę przed ekranem. (Psoty)