Fernando, młody tancerz baletowy z Meksyku, wierzy, że jego talent i uczucie do Jennifer pozwolą mu przekroczyć granice nie tylko geograficzne, ale też społeczne. Gdy porzuca rodzinny kraj, by odnaleźć ją w Stanach, pojawia się jak ktoś, o kim zapomniano w eleganckim salonie. Jennifer, przyzwyczajona do świata wpływów, dobroczynności i starannie pielęgnowanej tożsamości, musi zdecydować, czy Fernando jest dla niej wspomnieniem romansu, czy realnym zobowiązaniem. Marzenia i ambicje rozpalają tu emocje, ale pytanie o to, co przetrwa poza ich intensywnością, pozostaje otwarte. (Dreams)
Ángela i Héctor to kochająca się para, która po narodzinach dziecka staje w obliczu lawiny emocji i licznych trudności. Choć oboje robią wszystko, co w ich mocy, by ocalić swój związek, codzienność wystawia ich miłość na ciężką próbę. To piękna, uniwersalna i poruszająca opowieść o tym, jak nawet najsilniejsze uczucia mogą zostać zachwiane przez zwyczajne życie oraz wyjątkowo czułe i subtelne spojrzenie na rodzicielstwo – pełne niuansów i prawdziwych emocji. (Dźwięki miłości)
Kanadyjski kandydat do Oscara z udziałem polskich twórców. Nagrodzony za reżyserię na Sundance Alireza Khatami w To, co zabijasz składa hołd filmom Davida Lyncha i Nuriego Bilge Ceylana – hipnotyzujący oniryzm spotyka się z tureckim realizmem. Ali (Ekin Koç), po latach nieobecności wraca do rodzinnego miasta gdzie próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Gdy jego matka umiera w tajemniczych okolicznościach zmuszony jest zmierzyć się z mrocznymi sekretami swoich bliskich. Pod wpływem emocji rozpoczyna własne śledztwo. Osaczony przez policję i nękany przez sumienie, Ali musi stawić czoła ciemnej stronie samego siebie. (To, co zabijasz)
Thibaut, pewny siebie dyrygent wielkiej orkiestry, nagle dowiaduje się, że potrzebuje dawcy szpiku – i że gdzieś w Lille żyje jego biologiczny brat. Jimmy pracuje w stołówce, a po godzinach gra w orkiestrze marszowej, która funkcjonuje na zupełnie innych obrotach niż filharmonia. Ich pierwsze spotkanie przypomina zderzenie dwóch metod życia, ale reżyser prowadzi historię tak, by pod tą różnicą odsłonić powoli budujące się porozumienie. Gdy Thibaut bierze pod batutę orkiestrę Jimmy’ego przed ważnym konkursem, zaczyna uczyć się, że muzyka działa także wtedy, gdy gra się ją bez prestiżu. Opowieść o dwóch braciach staje się tu narracją o tym, jak rodzina potrafi się złożyć z niepasujących na pierwszy rzut oka elementów. (Wysokie i niskie tony)
Film, który funkcjonuje dziś jak odrębny ekosystem wyobraźni. Podróże w czasie, amerykańskie przedmieścia końca wieku, młodzieńczy niepokój i pytania o determinację zdarzeń składają się tu na jedyną w swoim rodzaju strukturę. Współczesna krytyka uznaje ten film za przykład narracji, która wchodzi w krwiobieg kultury później niż przy premierze. Przypomina to historie płyt odkrywanych na nowo po latach, których sens prześwituje dopiero wtedy, gdy odbiorcy zyskują inną perspektywę. Donnie – outsider, który w snach otrzymuje wizyty królika zwiastującego koniec świata – staje się przewodnikiem po lękach epoki, a Jake Gyllenhaal znajduje tu swoją przełomową rolę. Ciepłe przyjęcie na tegorocznej 16. edycji American Film Festival to znak jakości, który sprawia, że nie możecie ominąć tego seansu. (Donnie Darko)