Choć pierwszym zmysłem, który przychodzi na myśl, gdy myślimy o kinie, jest wzrok, a zaraz potem słuch, to najpiękniejsze filmowe doświadczenia mają w sobie coś z dotyku. Kino ma niezwykłą zdolność poruszania – a czasem nawet wstrząsania nami – bez cienia fizycznego kontaktu. Wywołuje gęsią skórkę, ściska za gardło albo tak czule łaskocze nas od środka, że śmiejemy się do rozpuku. Repertuar na najbliższy tydzień bada najróżniejsze tematy, czule muskając struny naszej wrażliwości.