Nagroda dla Paula Thomasa Andersona na festiwalu w Cannes za najlepszą reżyserię.
Barry Egan (Adam Sandler) jest drobnym przedsiębiorcą, który od lat szuka kobiety swojego życia. Jak dotąd bezskutecznie. Przyczyn swoich niepowodzeń Barry upatruje w fakcie, iż wychowywał się w wielodzietnej rodzinie i miał aż 7 sióstr, których zachowanie i stosunek do brata skrzywiły jego psychikę. Pewnego dnia poznaje jednak ekscentryczną Lenę, która wydaje się być tą, której szuka. Kiedy jednak wydaje się, iż Barry jest na dobrej drodze aby ułożyć sobie życie popada w konflikt z właścicielami sex-telefonu...
Jeden z najbardziej oryginalnych amerykańskich twórców, reżyser i scenarzysta. Znawca i wielbiciel kina i kinowej tradycji i techniki. Urodzony w 1970 roku twórca dorastał pod Los Angeles, w podmiejskiej San Fernando Valley. Bliskość Hollywood sprawiała, że okolica pełna była zarówno aspirujących aktorów, jak i tych, którzy dawno stracili nadzieję na sukces. To doświadczenie silnie wpłynęło na jego karierę – to w tej okolicy rozgrywa się kilka jego dzieł. Przez dwa dni studiował na NYU, po czym zdecydował się wycofać czesne, a za zdobyte w ten sposób fundusze zrealizował krótki film. Zanim zadebiutował w pełnym metrażu, zjadł zęby asystując na niezliczonych planach reklam i wideoklipów.
Anderson to uważny obserwator Amerykańskich suburbii. Jego bohaterowie to często samotnicy i outsiderzy, których prywatne historie twórca konfrontuje ze społeczeństwem, jego schematami i wymogami. Potrafi z maestrią sięgać do przepastnej filmowej rekwizytorni, najbardziej ograne zabiegi czyniąc swieżymi i innowacyjnymi. Każde jego kolejne dzieło zyskuje status kultowego; od kampowych, słodko-gorzkich „Boogie Nights”, przez wielowątkową, migotliwą, transową „Magnolię” po sugestywne, mistrzowskie dramaturgicznie „Aż poleje się krew”. Jego doskonale napisane filmy pozostają w pełni autorskimi, niezależnymi projektami – a jednak Andersonowi, niegdyś twórcy niszowemu, udaje się z czasem zjednywać sobie coraz szersze rzesze fanów, co potwierdza długi rządek rozmaitych nagród, którymi może się pochwalić. Po pięciu nominacjach, obecność Oscara w tej kolekcji zdaje się być jedynie kwestią czasu.
1988 The Dirk Diggler Story (kr. metraż / short)
1993 Cigarettes & Coffee (kr. metraż / short)
1996 Hard Eight (oryg. Sydney)
1997 Boogie Nights
1998 Flagpole Special (kr. metraż / video short)
1999 Magnolia
2000 SNL Fanatic (kr. metraż TV / TV short)
2001 Saturday Night Live: The Best of Molly Shannon (kr. metraż / video short)
2002 Lewy Sercowy / Punch-Drunk Love
2003 Couch (kr. metraż TV / TV short)
2003 Mattress Man Commercial (kr. metraż / video short)
2003 Blossom & Blood (kr. metraż / video short)
2007 Aż poleje się krew / There Will Be blood
2012 Mistrz / The Master