gatunek: akcja, komedia

W 1913 roku Chiny znajdują się w stanie chaosu – przy słabej władzy centralnej skorumpowani generałowie rywalizują o wpływy. Pewnej nocy w pogrążonym w historycznej zawierusze Pekinie przecinają się ścieżki trzech różnych kobiet. Jedna z nich podąża za pudełkiem kosztowności, druga marzy o karierze aktorskiej w operze, trzecia ma do wykonania niebezpieczną misję. Czy uda im się przetrwać, gdy w powietrzu latają kule, a każda spotkana osoba może okazać się zdrajcą? „Kaczka po pekińsku” to filmowy cukierek, popis reżyserskiej kontroli nad pozornym chaosem mknących w szalonym tempie wydarzeń, mieszanka tropów i gatunków – od slapstickowej komedii, przez łotrzykowski film szpiegowski, po dramat historyczny. Tsui Hark składa tym filmem hołd chińskiej operze i kobiecym bohaterkom, zapraszając na plan trzy wielkie heroiny hongkońskiego kina – Cherie Chung, Sally Yeh i noszącą się tu po męsku Brigitte Lin. Po latach nie ma wątpliwości, dlaczego to właśnie Kaczka po pekińsku uchodzi za szczytowe osiągnięcie w filmografii reżysera.

[Źródło: Marcin Krasnowolski]

EN:

In 1913, China is in a state of chaos – its weak central government leaves corrupt warlords competing for influence. One night in Beijing engulfed in historical turmoil, the paths of three women cross. One is following a box containing valuables, another dreams of a career as an opera performer, and the third has a dangerous revolutionary mission to carry out. Will they manage to survive as bullets fly through the air?

Peking Opera Blues is a cinematic treat, a showcase of the director’s mastery of breakneck action and a blend of genres and tropes ranging from slapstick comedy and caper film to historical drama, ultimately becoming a grand tribute to Chinese opera. It also brings together three leading ladies of Hong Kong cinema – Cherie Chung, Sally Yeh and Brigitte Lin (sporting stylish menswear). Decades later, there is no doubt why Peking Opera Blues remains widely celebrated as the crowning achievement of Tsui’s filmography.