Reżyser wraz ze swoim długoletnim współpracownikiem Juliano Dornellesem nakręcił miszmasz kina gatunkowego, będący inteligentną metaforą współczesnej Brazylii (czy na pewno tylko jej?) pogrążonej w polityczno-społecznym kryzysie. To przedziwna opowieść o odchodzeniu i umieraniu światów – tych najmniejszych lokalnych społeczności. Tytułowe, fikcyjne Bacurau dosłownie znika z mapy po śmierci swojej sędziwej przywódczyni Carmelity. Ale twórcy nie skupiają się na wyjaśnieniu tego dziwnego zjawiska, lecz zajmują kreowaniem niezwykłej atmosfery i piętrzeniem fabularnych szaleństw. Ich film to połączenie westernu, quasi-dokumentu, satyry, realizmu magicznego i… A zresztą, to trzeba zobaczyć samemu. Warto zaznaczyć, że na ekranie pojawiają się Udo Kier i – ponownie u Filho – wspaniała Sônia Braga.
[Źródło: Marcin Pieńkowski]
Urodzony w 1968 roku w Recife (północno-wschodnia część Brazylii), do dziś związany z tym miejscem. Rozpoczynał od krytyki filmowej, programował też eksperymentalne kino w Recife. Po raz pierwszy sam stanął za kamerą w latach 90. Od tego czasu zrealizował wiele filmów krótkometrażowych licznie nagradzanych na festiwalach w Brazylii i za granicą. Sąsiedzkie dźwięki, debiut fabularny reżysera, miał swoją światową premierę na tegorocznym festiwalu w Rotterdamie.
1997 Enjaulado / Caged In (short)
2003 A menina do algodao / The Little Cotton Girl (short)
2004 Vinil verde / Green Vinyl (short)
2005 Eletrodoméstica (short)
2008 Crítico (doc.)
2012 Sąsiedzkie dźwięki / O som ao redor / Neighbouring Sounds