Znakomity dokument o zdobywcy Oscara za film Miłość i trzech Złotych Palm na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes (Ukryte, Biała wstążka, Miłość). O reżyserze, który przełamał wiele tabu. W ciągu 25 lat twórczości Haneke osiągnął pozycję jednego z najważniejszych reżyserów w historii kina. Od wczesnych prac, po Miłość stworzył jedyny w swoim rodzaju wszechświat, pokazując w nim egzystencjalne lęki i emocjonalne wybuchy. O pracy z Haneke opowiadają m.in. Juliette Binoche, Isabelle Huppert i Jean-Louis Trintignant.

Michael Haneke. Zawód: reżyser w programie kina

"Reżyser Białej wstążki umiejętnie dozuje informacje, jednocześnie podtrzymując mit najbardziej precyzyjnego, odważnego i perfekcyjnego współczesnego twórcy. Momentami nawet pozwala sobie na dość elitarystyczne i jednocześnie naiwne wypowiedzi dotyczące reżyserskiego warsztatu. "Autor bez techniki jest nikim!". "Najważniejszą ze sztuk jest muzyka!". "W kinie widz jest ofiarą reżysera!". (...) Bardzo przyjemnie obserwować, w jakiej atmosferze powstawały po kolei jedne z najbardziej obrazoburczych filmów XX wieku. Oczywiście plan filmowy Hanekego, jak twierdzą jego aktorzy, to zabawa, która wynika z dystansu samego twórcy. Nerwy mistrz trzyma na wodzy, ale nawet jemu czasem zdarza się wpaść w furię. Praktycznie w każdym przypadku, nawet przy Funny Games, czy Pianistce Haneke wspomina o parodii gatunku - thrillera, powieści psychologicznej rodem z XIX wieku. Każde przekroczenie wygląda na czystą i zaplanowaną kalkulację." (Joanna Ostrowska, interia.pl)

"Choć Montmayeur traktuje swojego bohatera z szacunkiem, Zawód: reżyser nie przypomina bałwochwalczego hołdu bądź ckliwej hagiografii. Doświadczony w dziedzinie biograficznego dokumentu Francuz wydaje się zbyt utalentowanym twórcą, by stać się czyimś bezkrytycznym apologetą. Zawód: reżyser przenika nieustannie pragnienie ucieczki od banału, wykroczenia poza ramy przyjętej konwencji." ("Dziennik Gazeta Prawna")

Yves Montmayeur, reżyser: "Michael Haneke ciągle powtarza: "Nie będę mówił o sobie. Moje prywatne życie nie powinno wpływać na odbiór moich filmów". Żeby zrobić film dokumentalny o kimś, kto tak kategorycznie odmawia wglądu w prywatność, należy wykreować pewną otwartość, która pozwoli na przedarcie się przez świadomie tworzone granice. Dlatego właśnie postanowiłem sportretować Hanekego podczas pracy. Człowiek tak bardzo bojący się intymności jest w stanie okazać ją jedynie w procesie twórczym, gdy samo zadanie wymaga od reżysera odkrycia kart, bycia sobą.

W ciągu ostatnich 20 lat wiele razy rozmawiałem z nim prywatnie i zawodowo, były to rozmowy dłuższe lub krótsze, a ich tematem była jego filmowa ideologia. Rozumiem coraz lepiej, jak jego poglądy wpływają na sposób, w jaki reżyseruje. Dzięki naszej dotychczasowej współpracy i przyjaźni Haneke zaufał mi i powierzył materiały typu "making of" ze swoich dotychczasowych filmów. Oglądając je, stałem się świadkiem wyzwań, które podejmował, twórczych wątpliwości, obsesji, które są typowe dla osoby o jego charakterze. Zdarzało się, że miałej swój wkład w rozwój jego dzieł.

Zaczynam swój film w Cannes, gdzie Haneke został nagrodzony Złotą Palmą za Miłość, następnie podróżuję w przeszłość, poprzez plany filmowe we Francji i Niemczech, aż do jego pierwszych doświadczeń reżyserskich. Dzięki temu odkryłem, krok po kroku, niezwykłość filmowego rzemieślnika Michaela Hanekego."

Yves Montmayeur od 1999 roku kręci dokumenty, głównie o współczesnym kinie azjatyckim i reżyserach z Japonii, Hongkongu i Korei Południowej. Portretuje ekscentrycznych filmowców o niezwykłych osobowościach, takich jak chiński reżyser Johnnie To, kamerzysta Christopher Doyle czy włoska aktorka i reżyserka Asia Argento. Jego filmy były pokazywane na festiwalach na całym świecie. Regularnie pracuje przy programie Tracks (ARTE TV), gdzie zajmuje się kinem, muzyką i sztukami wizualnymi. Jest również moderatorem konferencji prasowych podczas festiwalu w Cannes.