Od 31 maja w Kinie Nowe Horyzonty.
Film obsypanego nagrodami reżysera Jeffa Nicholsa, twórcy głośnego Take Shelter, przyjety entuzjastycznie na festiwalu w Cannes. W rolach głównych występują Matthew McConaughey, zdobywczyni Oscara Reese Witherspoon oraz Sam Shepard. Uciekinier opowiada historię przyjaźni dwóch nastolatków z charyzmatycznym zbiegiem o imieniu Mud (McConaughey). Uciekający przed wymiarem sprawiedliwości i łowcami nagród Mud zjednuje sobie chłopców, którzy planują pomóc mu w ucieczce i odszukaniu miłości jego życia - Juniper (Witherspoon).
Pomysł na film narodził się w głowie Jeffa Nicholsa podczas przeglądania archiwów Biblioteki Publicznej stanu Arkansas. W jednej z książek znalazł zdjęcie człowieka nurkującego w rzece. Nurek miał na sobie przedziwnie skonstruowany kostium. Ten obraz pobudził wyobraźnię reżysera. – Zacząłem się zastanawiać, kim on był, gdzie mieszkał i jak mogło wyglądać jego życie - opowiadał potem. Dodajmy, że Nichols jest wielkim fanem Marka Twaina i wielbicielem szeroko zakrojonych fabuł. Stąd do wymyślenia fabuły Uciekiniera było już bardzo blisko.
Nichols próbował zrealizować tę historię przez ostatnią dekadę. Po tym, jak jego Shotgun Stories (2007) zostały bardzo dobrze przyjęte przez krytyków, a Take Shelter (2011) zdobyło Grand Prix Tygodnia Krytyki w Cannes, udało mu się wreszcie zgromadzić potrzebne środki. - „Uciekinier” jest kulminacją wszystkiego, nad czym pracowałem jako pisarz i filmowiec - mówił. To trzeci film Nicholsa i jednocześnie najbardziej ambitny i z największym budżetem, napisanie scenariusza i produkcja wymagały więc czasu. Zdjęcia trwały 39 dni, przez okres ośmiu tygodni. Zrealizowano je w południowo-wschodniej części stanu Arkansas.
Umieszczenie akcji filmu na rzece, zaangażowanie nastoletnich bohaterów i położenie nacisku na takie tematy, jak poświęcenie i przebaczenie nasuwają skojarzenia z Przygodami Hucka Finna, które były podczas zdjęć obowiązkową lekturą dla grających główne role czternastolatków Tye’a Sheridana i Jacoba Loflanda. Nichols nieco żartobliwie mówił o swym filmie: – To trochę, jakby Sam Peckinpah ekranizował Marka Twaina.
Film nakręcono na taśmie 35 mm, z użyciem obiektywów anamorficznych. Nichols chciał nadać tej opowieści wygląd ponadczasowy, tak by można było skupić się na historii Ellisa i Muda. Obiektywy długoogniskowe służyły pokazaniu świata z perspektywy Ellisa. Nichols tłumaczył: – To jest świat widziany oczami Ellisa. Ellis to ja. Ellisem jest każdy, kto siedzi w fotelu w kinie.
Nichols miał pomysł, jak przy użyciu drobnych zabiegów wizualnych dodać tej opowieści głębi. Wiedział, że w scenach, w których nie pada zbyt wiele słów, te elementy pozwolą widzom bardziej utożsamić się z historią. Reżyser miał bardzo wyraźną wizję tego, jak różne przedmioty powinny wyglądać, od sprzętu wędkarskiego Seniora, po książki na półkach w domu Toma Blanckenshipa (Sam Shepard zasugerował Nicholsowi, że jego bohater to ktoś, kto czytałby Don Kichota. Nichols tuż przed rozpoczęciem zdjęć znalazł odpowiednio stary egzemplarz). Miał też w głowie ów niezwykły strój nurka zajmującego się zbieraniem ostryg, który ujrzał na zdjęciu w bibliotece dziesięć lat wcześniej, a w który ubrał później Galena. Bardzo blisko współpracując ze scenografem Richardem Wrightem i kostiumolożką Kari Perkins, Nichols był w stanie osiągnąć małomiasteczkowy, ponadczasowy wygląd planu zdjęciowego i uwypuklić wrażenie dzikości rzeki.
Tytułową rolę gra Matthew McConaughey. Mud jest charyzmatycznym uciekinierem, który zaprzyjaźnia się z Ellisem i Neckbonem. - Mud to facet, z którym każdy chciałby spędzić trochę czasu na wyspie pośrodku rzeki - opisywał Nichols tę postać. Jak przyznawał, rola od początku przeznaczona była dla konkretnego aktora: - Matthew McConaughey był stworzony do roli Muda.
McConaughey dołączył do projektu, ponieważ spodobał mu się scenariusz, a także dlatego, że podziwiał poprzednie filmy Nicholsa. Natychmiast podzielił wizję reżysera. Zaintrygowała go także powierzchowność Muda oraz jego ekspresyjny sposób wyrażania się. - Mud jest ciągle w ruchu. Zawsze coś robi. Podobało mi się to - wyznał aktor. - Jeff i ja mamy podobną wrażliwość i podobne spojrzenie. On myśli liniowo. Jeśli coś się zmienia, natychmiast widzi, jaki to ma wpływ na inne rzeczy. Ja myślę dokładnie w taki sam sposób. Wielu reżyserów skupia się na konkretnym momencie i łączy wszystkie elementy dopiero na stole montażowym. Jeff, jako scenarzysta i reżyser, od razu widzi w głowie wszystkie sklejki. Każde cięcie, każde ujęcie. Jego film powstaje w czasie rzeczywistym.