Requiem dla snu to drugi pełnometrażowy film Darrena Aronofsky’ego, na podstawie powieści legendarnego amerykańskiego pisarza, Huberta Selby’ego Jr. Ćwierć wieku temu trafił do Polski dzięki dystrybucji Gutek Film i wrył się w naszą popkulturę tak głęboko, że stał się niezwykle ważnym tekstem kultury, cytowanym przez pisarzy, twórców teatralnych i raperów. Młodzi wtedy aktorzy - Jared Leto, Jennifer Connelly i Marlon Wayans - z dnia na dzień trafili na hollywoodzki szczyt, hipnotyzujący popis Ellen Burstyn przyniósł jej nominację do Oscara, a sam reżyser udowodnił, że jest wizjonerem kina. Teraz, po 25 latach od premiery, film powraca do kin w odrestaurowanej wersji 4K.
Requiem dla snu to wstrząsająca opowieść o czwórce bohaterów z Brooklynu, którzy w pogoni za realizacją swoich marzeń odbywają podróż w głąb piekła uzależnień. Dla rozprowadzającego narkotyki Harry'ego (Leto), jego uzależnionej od pigułek na odchudzanie matki (Burstyn), pogrążonej w nałogu dziewczyny (Connelly) i najlepszego przyjaciela (Wayans) ucieczka od rzeczywistości kończy się tragedią. Nie mogąc sobie poradzić z chaosem otaczającego ich współczesnego świata, każde z nich popada w uzależnienie - od narkotyków, słodyczy lub telewizji. Requiem dla snu to hipnotyczna opowieść o tęsknocie za miłością, życiu w iluzji i kłamstwie oraz o pułapce nałogu.
Ekranowego dramatu bohaterów dopełnia genialny, świdrujący mózg soundtrack Clinta Mansella w wykonaniu Kronos Quartet. Motyw Lux Aeterna to muzyczny klasyk, po dziś dzień bezlitośnie przerabiany i samplowany. A samo Requiem dla snu, oglądane po latach, wciąż funduje widzom szokujący, emocjonalny rollercoaster, po którym trudno dojść do siebie.
Nowojorczyk urodzony w 1969 roku. Studiował reżyserię filmową na Uniwersytecie Harvarda. Jego film dyplomowy Supermarket Sweep zdobył w 1991 roku nominację do studenckiego Oscara. Kiedy wyjechał do Izraela, chasydzi opowiedzieli mu o znaczeniu liczb w języku hebrajskim. Było to bezpośrednią inspiracją do nakręcenia jego debiutu fabularnego – filmu Pi, na który fundusze wyłożyła głównie rodzina reżysera. Nagroda za reżyserię na festiwalu Sundance oraz Independent Spirit Award sprawiły, że nigdy więcej nie było takiej potrzeby. Czarny łabędź jest jego piątym filmem pełnometrażowym.
1998 Pi
2000 Requiem dla snu / Requiem for a Dream
2006 Źródło / The Fountain
2008 Zapaśnik / The Wrestler
2010 Czarny łabędź / Black Swan