repertuar

wczoraj
dzisiaj
jutro
PWŚCPSN
loading

dzisiaj

 
0
strona główna

kup bilet

Ostatni seans filmu odbył się 9 maja 2018.

Wizyta, Dolce Vita

Teatroteka: Wizyta, Dolce Vita

czas: 108’

Wizyta  
reż. Agnieszka Maskovic, 2015, 43' 
autor tekstu: Radosław Paczocha 
obsada: Dawid Ogrodnik, Krzysztof Stelmaszyk, Ewa Wencel, Danuta Nagórna, Jerzy Radziwiłowicz, Katarzyna Herman, Wiktoria Gorodeckaja, Paweł Domagała
producent: Włodzimierz Niderhaus
zdjęcia: Wojciech Suleżycki
scenografia: Anna Adamek
kostiumy: Anna Adamek
montaż: Jakub Motylewski
dźwięk: Michał Robaczewski
kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Jurek (Dawid Ogrodnik) udaje się w podróż w rodzinne strony po kilku latach nieobecności. Dla wykształconego w dużym mieście bohatera wizyta w domu rodziców (Ewa Wencel, Krzysztof Stelmaszyk) jest zarówno wyzwaniem, jak i koniecznością. Aby pokonać życiowy kryzys, młody mężczyzna musi zmierzyć się ze wspomnieniami z przeszłości, z duchami zmarłych oraz obsesyjnym przeczuciem własnego końca. Teatralna opowieść o dojrzewaniu toczy się w rytmie podróży nocnym pociągiem, w którym niczym we śnie rzeczy ważne mieszają się z nieistotnymi, a powaga graniczy z groteską.

Dolce Vita 
reż. Lena Frankiewicz, 2016, 65' 
autorzy tekstu: Julia Holewińska, Kuba Kowalski 
obsada: Dawid Ogrodnik, Agnieszka Żulewska, Julia Wyszyńska, Łukasz Ignasiński, Gabriela Muskała, Jan Frycz, Roma Gąsiorowska, Marcin Januszkiewicz, Tomasz Mycan, Katarzyna Herman, Tomasz Karolak, Natalia Łągiewczyk, Katarzyna Cynke
producent: Włodzimierz Niderhaus
zdjęcia: Łukasz Gutt P.S.C.
scenografia: Katarzyna Borkowska, Tomasz Bergmann
kostiumy: Katarzyna Borkowska
montaż: Maciej Szydłowski P.S.M.
muzyka: Kamil Pater
dźwięk: Aleksandra Pniak, Tomasz Wieczorek
kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Sztuka – jak piszą autorzy – inspirowana jest „Kartoteką” Tadeusza Różewicza i filmem „La Dolce Vita” Felliniego. Inspiracja dramatem Różewicza jest oczywista, chociaż czysto formalna. Poza kilkoma krótkimi cytatami  z „Kartoteki”, analogiczna jest przede wszystkim sytuacja, w jakiej zastajemy bohatera. Postanawia on spokojnie spędzić niedzielę we własnym łóżku. Jednak nie będzie mu to dane, bowiem przez jego mieszkanie przewinie się galeria postaci. Nawiązanie do Felliniego jest mniej dosłowne. Twórcy dramatu zadają sobie pytanie: kim mógłby być filmowy Marcello przeniesiony w polskie, współczesne realia?  W efekcie powstaje, nie pozbawiony humoru i krytycyzmu wobec bohatera, portret duchowy dzisiejszych trzydziestoparolatków. Dzisiejszy polski Marcello z Dolce vita jest nieźle sytuowany, realizuje się zawodowo, używa życia. A jednak czuje się wewnątrz pusty, wyjałowiony i nieszczęśliwy. Każde jego marzenie o stworzeniu lub przeżyciu czegoś wyjątkowego rozbija się o poczucie własnej pospolitości i niedojrzałości.

inne filmy

Polub nas

Bądź na bieżąco, dołącz do newslettera!