Przegląd rozpocznie się już w najbliższą sobotę, 23 maja. W tym roku Fiesta staje się sceną dla trzech kultowych dzieł Pedro Almodóvara, które zmieniły oblicze europejskiej kinematografii. Matador, Prawo pożądania oraz Kobiety na skraju załamania nerwowego to esencja stylu reżysera: kino odważne, prowokacyjne i do szpiku kości hiszpańskie. Zapraszamy na seanse ociekające humorem i nieskrępowaną namiętnością.

Na przystawkę: Matador. To pierwsza produkcja Almodóvara, która trafiła na ekrany w Stanach Zjednoczonych. Zafascynowany hiszpańskim autorem Quentin Tarantino uważa, że pierwsze minuty obrazu to „najdziksza scena w historii kina”. Tytuł zgłębia złożoną relację między namiętnością, seksem i śmiercią, która ma być zwieńczeniem przyjemności erotycznej. Opowiedziana tu historia jest jednocześnie romantyczna i amoralna, intymna oraz perwersyjna. Znajdziemy w niej motywy stale powracające w twórczości reżysera: obsesję, czarny humor oraz estetykę nasyconych kolorów – różu, żółci i czerwieni, jednoznacznie kojarzonych ze światem korridy.

Danie główne: Kobiety na skraju załamania nerwowego. Jedno z najsłynniejszych dzieł hiszpańskiej X muzy. Jane Fonda była tak zafascynowana przedstawioną opowieścią, że wykupiła prawa do realizacji amerykańskiego remake'u, który jednak nigdy nie doszedł do skutku. Powstał zaś musical na Broadwayu, w którym wystąpiły między innymi Sherie Rene Scott i Patti LuPone. Film zrywa z tradycyjnym wówczas wizerunkiem Hiszpanii, ukazując nowoczesne, miejskie i wolne społeczeństwo, a bohaterkami są niezależne, silne kobiety.

Na deser: Prawo pożądania. Pozycja uznawana za wzór gejowskiego melodramatu. Almodóvar (główny bohater w filmie to zresztą alter ego reżysera) pokazuje tu homoseksualizm i transpłciowość w sposób całkowicie naturalny i wolny od stygmatyzacji, przełamując obyczajowe tabu, jakim te tematy były w Hiszpanii lat 80. XX wieku. Twórca często wspominał, że to jeden z jego najbardziej osobistych oraz satysfakcjonujących go filmów. Do historii przeszła nocna scena, w której Carmen Maura, w upalną madrycką noc, prosi zamiatacza ulic, żeby oblał ją wodą. Scena powstała ad hoc. Jak wspomina aktorka: „Złapali faceta, który podlewał rośliny, ogrodnika z ratusza, kazali mu podłączyć węża i lać na mnie wodę. Zrobił to, a ja upadłam na ziemię, bo wyobrażacie sobie siły tego strumienia. I jak wspaniała wyszła potem ta scena. To właśnie jest magia kina, wszystko jest kłamstwem, ale potem wszystko jest prawdą”.

Przed wszystkimi trzema seansami krótką zapowiedź wygłosi Jakub Balcerzak – miłośnik kina, od siedmiu lat związany z DKF Politechnika, gdzie współtworzy program oraz prowadzi prelekcje i dyskusje. Na swoim blogu Seen Twice dzieli się prywatnym spojrzeniem na filmy, zachęcając do oglądania ich w uważny, nieraz nieszablonowy sposób. 

Przygotowaliśmy także wyjątkowy seans na dokładkę, w sam Dzień Matki: Wszystko o mojej matce. To film Pedro Almodóvara stanowiący przewrotny, a zarazem czuły hołd złożony sile matczynej miłości. Opowieść skupia się na Manueli, której 17-letni syn ginie w tragicznych okolicznościach. Aby ukoić ból, kobieta rusza do Barcelony w poszukiwaniu ojca chłopaka – dziś transpłciowej kobiety, żyjącej na marginesie tamtejszych ulic. Na miejscu jej losy splatają się z całą galerią poturbowanych przez życie postaci, w tym z młodą, ciężarną zakonnicą zmagającą się z wirusem HIV (w tej roli rewelacyjna Penélope Cruz). Nagrodzone Oscarem i Złotym Globem arcydzieło otworzyło zupełnie nowy, dojrzały rozdział w twórczości dawnego enfant terrible hiszpańskiego kina.