Nikt nie wie, jeden z najbardziej wstrząsających i jednocześnie budzących empatię filmów w dorobku Hirokazu Koreedy, nareszcie na ekranach polskich kin!
Nikt nie wie został doceniony przez publiczność i krytyków na całym świecie, dzięki czemu Hirokazu Koreeda otrzymał od Stowarzyszenia Krytyków Filmowych z Tokio dwie Błękitne Wstęgi za najlepszą reżyserię i najlepszy film. Z kolei Yūya Yagira za portret najstarszego syna Akiry jako 14-latek otrzymał w Cannes nagrodę dla najlepszego aktora, tym samym ustanawiając wciąż aktualny rekord najmłodszego laureata nagrody aktorskiej w Cannes.
Rodzina Fukushimów właśnie wprowadza się do nowego mieszkania. Keiko, matka 12- letniego chłopca imieniem Akira, przedstawia go najemcy jako swoje jedyne dziecko. Szybko jednak okazuje się, że zataiła istnienie innych dzieci – Kyōko (11), pragnącej uczyć się gry na fortepianie, energicznego i hałaśliwego urwisa Shigeru oraz najmłodszej, pięcioletniej Yuki. Dlatego tylko Akira może wychodzić na zewnątrz, a żadne z dzieci nie uczęszcza do szkoły.
Dwoje najstarszych dzieci z narastającym niepokojem obserwuje, jak powroty mamy „z pracy” trwają coraz dłużej. Kiedy Keiko zakochuje się kolejny raz, postanawia wyjechać na dłużej do swojego nowego chłopaka, zostawiając dzieci pod opieką najstarszego syna. I choć obiecuje, że wróci, znika na dobre, a Akira i jego rodzeństwo będą zmuszeni do samodzielnego przetrwania.
Urodzony i związany z Tokio reżyser filmowy, obecnie jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci kina japońskiego. Początkowo studiował literaturę na prestiżowym Waseda Daigaku, ale szybko związał się ze stacją telewizyjną TV Man Union, gdzie realizował nagradzane dokumenty, krytykujące japońską współczesność. Jego debiut fabularny Maboroshi no hikari miał premierę na festiwalu w Wenecji, gdzie otrzymał Osella d’oro w 1995 roku. Przez ostatnie dwie dekady jest stale obecny w festiwalowym obiegu, a jego filmy zdobywają nagrody, uznanie krytyków i widowni na świecie. Największe wyróżnienie Koreeda otrzymał za Złodziejaszków – Złotą Palmę w Cannes w 2018 r. Poza reżyserią przez lata zajmował się produkcją, stając się mentorem wielu japońskich twórców i twórczyń młodego pokolenia.
1995 Maboroshi no hikari / Maborosi
1998 Po życiu / Wandafuru raifu / After Life
2001 Oddalenie / Distance
2004 Nikt nie wie / Dare mo shiranai / Nobody Knows
2006 Hana yori mo naho / Hana
2008 Ciągle na chodzie / Aruitemo, aruitemo / Still Walking
2009 Dmuchana lala / Kūki Ningyō /Air Doll
2011 Życzenie / Kiseki / I Wish
2013 Jak ojciec i syn / Soshite chichi ni naru / Like Father, Like Son
2015 Nasza młodsza siostra / Umimachi Diary / Our Little Sister
2017 Sandome no satsujin / The Third Murder
2018 Złodziejaszki / Manbiki kazoku / Shoplifters
2019 Prawda / La vérité / The Truth
2022 Baby Broker / Beurokeo / Broker
2023 Kaibutsu / Monster
2026 Chłopiec z pudełka / Hako no naka no hitsuji / Sheep in the Box
2026 Rukku Bakku / Look Back