Poruszający dramat na podstawie powieści Ghassana Kanafaniego o tym samym tytule, którego akcja rozgrywa się w 1967 roku, niemal dwie dekady po Nakbie. Saeed i Safiyya, palestyńskie małżeństwo wysiedlone z Hajfy w 1948 roku, odwiedzają swój dawny dom. Mieszkająca w nim Miriam, ocalała z Holokaustu, a obecnie obywatelka Izraela, wpuszcza ich do środka. Wraz z mężem zamieszkała tam wkrótce po tym, jak palestyńska para została wypędzona. Bohaterowie wracają do Hajfy w nadziei, że dowiedzą się czegoś o swoim synu Khaldunie, którego pozostawili w domu pewnego kwietniowego poranka w 1948 roku, nie zdając sobie sprawy, że żadne z nich nie będzie już mogło tam wrócić. Wkrótce odkrywają, że porzucone niemowlę zostało adoptowane przez Miriam i jej męża, którzy nadali mu hebrajskie imię – Dov. Dziś młody mężczyzna jest żołnierzem izraelskiej armii. Ich spotkanie konfrontuje całą trójkę z bolesną, wspólną historią, stawiając pytania o stratę, wysiedlenie, tożsamość i odpowiedzialność oraz ukazując trwałe, ludzkie konsekwencje Nakby.