gatunek: psychologiczny, dramat

Dramat psychologiczny autorstwa Krzysztofa Zanussiego ukazuje konflikt pokoleń, płci i stylów życia członków rodziny – potomków dawnych fabrykantów. Jak przekonuje stary ojciec, to historia umożliwiła jego synowi porzucenie rodziny, ale przecież kontynuuje przemysłowe tradycje w państwowym biurze konstrukcyjnym. Bohaterowie poddali się nastrojowi dekadencji, tak jak ich siedziba rozpadowi materii. Zakończenie wskazuje na to, że niezależnie od siły woli dziedziczymy rodzinne tradycje z całym ich dobrodziejstwem i przekleństwem. Film triumfował w czasie Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie w 1972 r.: Krzysztof Zanussi otrzymał nagrodę za scenariusz, Witold Sobociński za zdjęcia, Tadeusz Wybult za scenografię, Maja Komorowska za najlepszą rolę kobiecą, a Halina Mikołajska za drugoplanową rolę kobiecą. Ponadto film uhonorowano na międzynarodowych festiwalach za granicą: II Nagroda w Kolombo (Sri Lanka), Srebrny Hugo w Chicago, Nagroda Miasta i św. Grzegorza w Valladolid (Hiszpania).

Wit Braun (Daniel Olbrychski), młody inżynier wezwany telegramem przyjeżdża po kilku latach nieobecności do rodzinnego domu z kolegą ze studiów. Okazuje się, że wiadomość o chorobie ojca była jedynie pretekstem, aby go sprowadzić. Stary ojciec alkoholik (Jan Kreczmar), spracowana ciotka i neurotyczna siostra oczekują, że Wit przejmie rodzinny warsztat i zaopiekuje bezradnymi krewnymi. Duma nie pozwala im przyznać, w jak wielkiej są potrzebie. Jego z kolei odstręcza ich szaleństwo i mrok rodzinnego domu. Za płotem stoją już nowoczesne bloki.