Filmy koreańskie od wielu lat udowadniają, że potrafią zaskakiwać, rozbawiać i poruszać – zarówno widza, jak i społecznie ważne kwestie. Jeśli chciałoby się wskazać kino, które unika wszelkich możliwych kategorii i szufladek, wzrok od razu kieruje się na Seul. Przegląd stanowi swoistą podróż przez bezkompromisowy sznyt Park Chan-wooka (Oldboy), legendarne Parasite w reżyserii Bong Joon-ho, kino apokaliptyczne, aż po klasyczne i współczesne kino gatunkowe.
Chronologicznie różne, odległe zarówno tematami jak i stylem, a jednak połączone charakterystyczną energią koreańskiej X muzy – filmy w programie tworzą przekrojowy obraz kinematografii, która potrafi płynnie przechodzić od brutalności do humoru czy od absurdu do wzruszenia. Jest to spotkanie z produkcjami, które na przestrzeni ostatnich dekad kształtowały międzynarodową sławę kina koreańskiego.
Do programu dołącza przedpremierowy pokaz Witajcie w Hope (reż. Na Hong-Jin) – najdroższej produkcji w historii koreańskiego kina, która przybliży nam jego dzisiejszy stan i potencjał.
For decades, Korean cinema has proven its remarkable ability to surprise, entertain and move audiences, while engaging with some of the most pressing social issues of our time. If there is a national cinema that consistently defies easy categorisation, Seoul is the place to look.
Spanning different decades, subjects and cinematic styles, the films in this programme are nevertheless united by the distinctive energy of Korean cinema – a cinema that can move effortlessly from brutality to humour, from the absurd to the deeply moving. Together, they offer a cross-section of a film culture that has, over the past decades, established itself as one of the most distinctive and influential voices on the international cinematic arena.
The retrospective concludes with the newest voice from the Korean film world: a special preview screening of Hope, directed by Na Hong-jin. The film offers an opportunity to take the pulse of contemporary Korean cinema – and is a particularly significant one, being the most expensive production in the history of Korea.
Gdy byłem mały, mama zabraniała mi chodzić do kina z uwagi na „wszechobecne bakterie". Z tego powodu musiałem oglądać filmy na naszym czarno-białym telewizorze. Gdy myślę więc o klasycznym kinie, mam przed oczami tylko dwa kolory. Wpadłem na stosunkowo próżny pomysł – jeśli stworzę alternatywne, czarno-białe wersje moich filmów, te automatycznie staną się klasykami – śmieje się reżyser.
Parasite to mistrzowska i trzymająca w napięciu opowieść, w której czworo ludzi bez przyszłości wpada na pomysł przekrętu doskonałego. Kierowca bez pracy, gospodyni bez domu, student bez kasy i dziewczyna bez perspektyw wspólnie stworzą perfekcyjny plan: jak w najkrótszym czasie stać się kimś i zająć miejsce bogaczy.
Mieszkańcy nadmorskiego miasta Hope zostają odcięci od świata przez trawiące lasy pożary. Sytuację pogarszają ataki drapieżnych zwierząt. Wkrótce mieszkańcy zaczynają ginąć w drastycznych okolicznościach, a miasto staje się celem tajemniczych, nieludzkich istot. Skąd pochodzą i jakie mają zamiary? Odpowiedzi na te pytania próbuje znaleźć dwójka miejscowych policjantów, którzy w obliczu narastającego koszmaru muszą przede wszystkim przetrwać.
Jong-soo, pracujący dorywczo w przygranicznym Paju, spotyka dawną znajomą z klasy, Hae-mi. Przed jej wyjazdem do Afryki spędzają razem noc, a chłopak zgadza się opiekować jej kotem i zaczyna planować wspólną przyszłość. Gdy po kilku tygodniach odbiera Hae-mi z lotniska, odkrywa, że towarzyszy jej Ben – bogaty mężczyzna poznany w Kenii. Dziewczyna wybiera jego luksusowe auto zamiast ciężarówki Jong-soo. Podczas wspólnego obiadu w eleganckim mieszkaniu Bena zakochany chłopak zaczyna kwestionować intencje nowego znajomego.
Prowadzący zwyczajne życie Oh Dae-su zostaje porwany i uwięziony w niewielkim pokoju. Przez cały czas jedyny kontakt ze światem stanowi dla niego telewizor. To właśnie z telewizji dowiaduje się, że jego żona została brutalnie zamordowana, a on stał się głównym podejrzanym. Gdy mężczyzna zostaje nagle uwolniony po piętnastu latach, postanawia odszukać człowieka, który zniszczył mu życie.
Środkowa część „Trylogii zemsty” Park Chan-wooka w momencie swojej premiery zdobyła blisko siedemdziesiąt nagród i nominacji, w tym Nagrodę Główną Jury na festiwalu w Cannes, a dla milionów widzów stanowiła pierwsze spotkanie z niezwykłą kinematografią koreańską. Przyczynił się do tego sam Quentin Tarantino, który w wielu wywiadach podkreślał, że Oldboy to jego ulubiony film.
W sennej wiosce, gdzieś na koreańskiej prowincji, dochodzi do szeregu gwałtownych i szokujących zgonów – być może morderstw. Jakby tego było mało, część mieszkańców zaczyna zdradzać oznaki tajemniczej, prowadzącej do szaleństwa choroby. Na czele dochodzenia staje poczciwy, ospały Jong-goo, którego zawodowa rutyna do tej pory ograniczała się do wysiadywania na komisariacie i „patrolowania” okolicy. Skomplikowane śledztwo staje się dla mężczyzny tym istotniejsze, że symptomy opętania zaczyna wykazywać także jego ukochana córeczka…
Zachwycające love story studia A24, redefiniujące zasady ekranowego romansu. Nora i Hae Sung dorastają razem w Korei Południowej, lecz jako dzieci zostają rozdzieleni przez los. Po latach odnajdują się w sieci, a ich relacja doprowadza do spotkania w Nowym Jorku. Nora jest już mężatką, a Hae Sung świeżo upieczonym singlem. Oboje – wraz z mężem Nory – muszą zmierzyć się z pytaniem „co by było, gdyby?”. Oparta na koreańskiej koncepcji In-Yun (przeznaczenia dusz) historia to poruszająca opowieść o niewykorzystanych szansach, miłości i godzeniu przeszłości z teraźniejszością.
Su-mi i jej młodsza siostra Su-yeon wracają do rodzinnego domu. Czekają tam na nie ojciec i macocha Eun-joo. Już pierwsze spotkanie pokazuje, że trudno będzie o spokojne życie pod jednym dachem. Su-mi nie ukrywa niechęci do macochy, a nieśmiała Su-yeon trzyma się blisko starszej siostry.
Wkrótce w domu zaczynają dziać się rzeczy, których nie sposób wyjaśnić. Nocne odgłosy i dziwne zachowanie domowników potęgują lęk, a zwykłe rozmowy coraz częściej przeradzają się w konfrontacje. Siostry mają siebie, ale czy to wystarczy, by poczuć się bezpiecznie?