Według Krzysztofa Kieślowskiego to "Opowiadanie o równości rozumianej jako zaprzeczenie". Nikt naprawdę nie chce być równy. Każdy chce być równiejszy. Gorzka komedia, pełna zdarzeń i niespodziewanych zwrotów akcji. Karol – świetny Zbigniew Zamachowski - to polski fryzjer mieszkający we Francji. W jego małżeństwie z Francuzką (Julie Delpy) nie układa się. Są mężczyźni, którzy "mogą", i tacy, którzy, jak fryzjer Karol, niestety "nie mogą"… I jest to powód dla pięknej Francuzki, by się rozwieść. Na sali sądowej brzmi płomienna mowa obronna (oczywiście o równości), ale - nie robi ona na sądzie wielkiego wrażenia. Karol staje się "jeszcze mniej równy" - bez pieniędzy, bez mieszkania i samochodu, w obcym kraju, bez większych szans na powrót do Polski. W metrze poznaje innego Polaka, Mikołaja (Janusz Gajos), zdesperowanego intelektualistę, który nie widzi sensu dalszego życia. Mikołaj pomaga nieszczęsnemu fryzjerowi wrócić do kraju w dość nietypowy sposób, bo … w walizce podróżnej. Karol postanawia zbić majątek, by udowodnić Dominique, że jest jej wart. A jednocześnie chce się na niej zemścić, bo kocha ją równie silnie, jak nienawidzi…
Żył w latach 1941-1996. Studiował na Wydziale Reżyserii PWSTiF w Łodzi. Początkowo specjalizował się w dokumentach, ale z czasem coraz chętniej zwracał się w stronę fikcji. Część jego wczesnych dokonań na tym polu - Spokój czy Amator - wpisała się w nurt Kina Moralnego Niepokoju. W późnym okresie swojej kariery Kieślowski pracował głównie nad szeroko zakrojonymi projektami: cyklem telewizyjnym Dekalog i trylogią Trzy kolory.
1977 Z punktu widzenia nocnego portiera / From a Night Porter's Point of View (dok., kr.m.)
1979 Amator / Camera Buff
1987 Krótki film o zabijaniu / A Short Film About Killing
1993 Trzy kolory: Niebieski / Trois couleurs: Bleu / Three Colors: Blue
1994 Trzy kolory: Czerwony / Trois couleurs: Rouge / Three Colors: Red