film
Biały pies
White Dog
reż. Samuel Fuller / USA 1982 / 90’
Seanse - kup bilet:
27 paź
29 paź

Obsada

Kristy McNichol, Jameson Parker, Paul Winfield, Burl Ives, Parley Bear

Opis filmu

Na początku lat 80. Samuel Fuller i Curtis Hanson spędzili razem kilka tygodni, pisząc scenariusz filmu Biały pies, adaptację fabularyzowanych wspomnień Romaina Gary'ego. W latach 60. Gary i jego żona, aktorka Jean Seberg, przygarnęli bezdomnego psa, który okazał się wyszkolony do atakowania czarnoskórych. Psa przekazali więc w ręce trenera, który podjął się zmienienia modelu zachowań zwierzęcia.

Fuller wyreżyserował Białego psa bezpośrednio po Wielkiej czerwonej jedynce, która była częściowo jego własną autobiografią z okresu II wojny światowej. Pierwszy z tych filmów opowiada o ludziach zabijających ludzi, drugi o zabijającym psie. Jednak reakcja na te filmy była skrajnie różna. Fuller nie spodziewał się, że film o psie mordercy będzie jego łabędzim śpiewem w Hollywood.

Agresywny pies atakujący człowieka przeraża, pies atakujący tylko czarnoskórych jest przerażający podwójnie. Ku rozczarowaniu Fullera szefowie wytwórni Paramount spanikowali do tego stopnia, że rozważali wycofanie się z produkcji, a w końcu zdecydowali o zawieszeniu dystrybucji filmu w USA. Decyzję tę podjęto głównie z powodu negatywnej opinii wydanej przez organizację NAACP (National Association for the Advancement of Colored People). Biały pies był kręcony na terenie Wildlife Waystation, schroniska dla zwierząt, które do dzisiaj działa na wzgórzach niedaleko Los Angeles. Piękna ścieżka dźwiękowa została skomponowana przez Ennio Morricone. Film dopuszczono do dystrybucji w USA po wielu latach i to tylko w wybranych kinach.

Białego psa dobrze przyjęto w Europie. We Francji zaproponowano Fullerowi wyreżyserowanie filmu Złodzieje nocą (1984), przy którym ponownie współpracował z Morricone. Nieporozumienie towarzyszące studyjnej premierze filmu sprawiło jednak, że Fuller zrezygnował z kręcenia w Paryżu i zrealizował kilka projektów za granicą. Reżyser wrócił do Ameryki dopiero w roku 1995 i pozostał tam aż do śmierci, która nastąpiła dwa lata później, gdy miał 85 lat.

Samantha Fuller


In the early 80's, Sam Fuller and Curtis Hanson co-wrote the screenplay for White Dog, while holed up in thick cigar smoke and grilled steaks over the course of several weeks. Together, they teamed up to adapt Roman Gary's fictionalized memoir by the same name. During the 1960's, Gary and his then wife, actress Jean Seberg, adopted a stray dog, who they soon discovered to be an attack dog trained to go after black people. The dog is brought to an animal trainer who accepts the challenge of trying to recondition the brainwashed animal. Fuller directed White Dog following The Big Red One, his own semi-autobiographical WWII filmOne film deals with men killing men and the other deals with a dog killing men. The reaction to both films was worlds apart. Little did Fuller know that the killer dog movie would be his Hollywood "Swan Song".

Now, an attack dog who kills people is scary enough, but a dog who attacks only black people creates a fear issuing from a whole other psychological perspective. A fear that to Fuller's disappointment, led Paramount to rethink the release of the film, and ultimately decided to put it on hold for the U.S. theaters. The film was tagged too controversial for Domestic distribution mostly because of the negative feedback from the NAACP (National Association for the Advancement of Colored People). Bottom line is that the american audience was deprived of the very sweet performance by Kristy McNichols, as the young actress who finds the stray "racist" dog and seeks the help of cynical Paul Windfield, the black trainer hired to "cure" this four legged time-bomb. The film was shot on location at the Wildlife Waystation, a real animal rescue sanctuary still presently active in the hills outside Los Angeles. The beautifully haunting score was composed by Ennio Morricone. Yet, it wasn't until many years later that the film finally received it's U.S. screen release and then still only in limited theaters.

On the other hand, White Dog was immediately welcomed in Europe and followed with an offer for Fuller to direct a film in France, Thieves After Dark ('84), re-collaborating with Morricone. The misunderstanding surrounding the studio's release of White Dog prompted Fuller to many years of self-imposed exile in Paris, and to several other projects abroad. It wouldn't be until 1995, that Fuller would return to America, where he remained until he passed away in 1997, at the age of 85.

Samantha Fuller

Informacje o reżyserze

Samuel Fuller

Samuel Fuller urodził się w 1912 roku w Worcester (Massachusetts) w żydowskiej rodzinie. Jeden z najbardziej twórczych amerykańskich reżyserów filmowych. Już w wieku 13 lat pracował dla "New York Journal" jako copyboy. W wieku 17 lat był reporterem od spraw kryminalnych w "San Diego Sun". W latach 30. XX wieku udało mu się wydać trzy powieści. Pisał już wtedy pierwsze scenariusze filmowe. Za jego debiut scenariuszowy uznaje się musical Hats Off (1936). Podczas II wojny światowej Fuller służył w armii USA na terenie północnej Afryki i we Włoszech. Brał udział w lądowaniu aliantów w Normandii. Nagrodzono go m.in. Brązową i Srebrną Gwiazdą za odwagę. Po wojnie wrócił do swojej profesji w Hollywood i już w 1949 roku zadebiutował jako reżyser westernu I Shot Jesse James. W latach 50. specjalizował się w westernach i filmach wojennych. Po premierze The Steel Helmet (pierwszy film o wojnie w Korei 1950-1953) został oskarżony o komunizm i antyamerykanizm. Dzięki sukcesowi filmu Fullerem zainteresowała się wytwórnia 20th Century Fox, która umożliwiła mu realizację siedmiu kolejnych produkcji, m.in. Park Row, Kieszonkowiec z South Street i Czterdzieści rewolwerów.

Na przełomie lat 50. i 60. reżyserował filmy z mniejszymi budżetami, ale wciąż wywoływał kontrowersje. Najpierw Shock Corridor (1963) rozgrywający się w szpitalu psychiatrycznym. Następnie The Naked Kiss (1964) - biografia prostytutki, która próbuje zacząć wszystko od nowa. W latach 1967-1980 zrealizował tylko jedną produkcję, z której koniec końców kazał wykreślić swoje nazwisko. Wrócił do reżyserowania na początku lat 80. Najpierw autobiograficzna Wielka czerwona jedynka odwołująca się do doświadczeń reżysera z okresu służby wojskowej. Niestety film został przemontowany bez jego zgody. W 1981 roku stworzył Białego psa na podstawie powieści Romaina Gary'ego. Ponownie doszło do skandalu, a film nie miał dystrybucji w USA. Dla Fullera to rasistowskie doświadczenie skończyło się wyjazdem do Francji, gdzie wyreżyserował już tylko dwa filmy. Krótko przed śmiercią wrócił do USA. Zmarł w 1997 roku.

Pojawił się w epizodzie w Szalonym Piotrusiu Jeana-Luca Godarda, w którym odpowiada na pytanie Jeana-Paula Belmondo, czym jest kino: A film is like a battleground. It's love. Hate. Action. Violence. Death. In one word: emotions.

Joanna Ostrowska


Samuel Fuller was born in 1912 to a Jewish family in Worcester, Massachusetts. He was one of the most progressive American film directors of all time. He got a job working as a copyboy for the "New York Journal"at the tender age of 13. Just four years later, he was working as a crime reporter for the "San Diego Sun". In the 1930s, he published three works of pulp fiction, and he was also already writing his first screenplays. Hats Off (1936) is recognized as his first screenplay. In World War II, he served in the US Army in North Africa and Italy, and he took part in the Allied landing in Normandy. He was awarded a Bronze Star and Silver Star for bravery, among other medals. After the war, he went back to Hollywood and made his directorial debut in 1949 with the Western I Shot Jesse James. During the 1950s, he specialized in Westerns and war movies. Following the premiere of The Steel Helmet (the first film about the Korean War/1950-1953), he was accused of being a communist and anti-American. Thanks to the film's success, Twentieth Century Fox took an interest in Fuller, which enabled him to make seven more productions, including Park RowPickup on South Street and Forty Guns

At the end of the 1950s and beginning of the 1960s, he directed films with smaller budgets, but he remained controversial. First, there wasShock Corridor (1963), which takes place in a psychiatric hospital. Then came The Naked Kiss (1964), about a prostitute who tries to make a new beginning. Between 1967 and 1980, he made only one film, on which he wasn't ultimately credited. He returned to directing in the early 1980s, first with the autobiographical The Big Red One, which drew on the director's experiences during his military service. Unfortunately, the film was re-edited without his consent. In 1981, he made White Dog, based on a novel by Romain Gary. There was yet another scandal, and the film was not distributed in the United States. As a result of this racist experience, Fuller left for France, where he directed only two films. He returned to the United States shortly before his death in 1997.

He appeared in an episode of Jean-Luc Godard'sPierrot le Fou in which Jean-Paul Belmondo asked him, What is a movie? A movie is like a battleground, was his response. It's love. Hate. Action. Violence. Death. In one word: emotions.

Joanna Ostrowska

Wybrana filmografia/ Selected filmography

1953 Kieszonkowiec z South Street / Pickup on South Street

1957 40 rewolwerów / Forty Guns

1963 Shock Corridor

1964 The Naked Kiss

1972 Szpieg z ulicy Beethovena / Dead Pigeon on Beethoven Street

1980 Wielka czerwona jedynka / The Big Red One

1982 Biały pies / White Dog

stopka

reżyseria: Samuel Fuller
scenariusz: Samuel Fuller, Curtis Henson, Romain Gary (story)
zdjęcia: Bruce Surtees
montaż: Bernard Gribble
muzyka: Ennio Morricone
obsada: Kristy McNichol, Jameson Parker, Paul Winfield, Burl Ives, Parley Bear
producent: Jon Davison
produkcja: Paramount Pictures
właściciel praw: Paramount
język: angielski
barwa: kolor
Cicha noc 
Piotr Domalewski, Polska 2017
Coco (dubbing) 
Lee Unkrich, Adrian Molina, USA 2017
Manifesto 
Julian Rosefeldt, Niemcy, Austria 2017
Morderstwo w Hotelu Hilton 
Tarik Saleh, Szwecja, Dania, Niemcy 2017
Morderstwo w Orient Expressie 
Kenneth Branagh, USA 2017
Najlepszy 
Łukasz Palkowski, Polska 2017
Nie jestem twoim murzynem 
Raoul Peck, Szwajcaria, Francja, Belgia, USA 2016
Pierwsza gwiazdka 
Timothy Reckart, USA 2017
Rodzina na sprzedaż 
Diego Lerman, Argentyna, Brazylia, Francja, Polska, Niemcy, Dania 2017
Serce miłości 
Łukasz Ronduda, Polska 2017
The Square 
Ruben Östlund, Szwecja, Niemcy, Francja, Dania 2017
Wojna płci 
Jonathan Dayton, Valerie Faris, USA 2017
Wózkownia: Wojna płci 
Wózkownia
Jonathan Dayton, Valerie Faris, USA 2017
Zimowe przygody Jill i Joy 
Saara Cantell, Finlandia 2015
rezerwacje telefoniczne

(71) 78 66 566

Zapisz na foursquare
dopisz się do newslettera
Kino Nowe Horyzonty, ul. Kazimierza Wielkiego 19a-21, 50-077 Wrocław, kino@kinonh.pl
© Stowarzyszenie Nowe Horyzonty  • Regulamin serwisu  •  realizacja: Pracownia Pakamera + Multiversal
Kino uprzedza o możliwości dokonywania koniecznych zmian w programie.