film
Kieszonkowiec z South Street
Pickup on South Street
reż. Samuel Fuller / USA 1953 / 80’
Seanse - kup bilet:
25 paź
28 paź

Obsada

Richard Widmark, Jean Peters, Thelma Ritter, Murvyn Vye

Nagrody

Venice Film Festival 1953 – Bronze Lion / Samuel Fuller

Opis filmu

Fuller osadził akcję tego filmu noir w Nowym Jorku w czasie zawirowań politycznych okresu zimnej wojny. Richard Widmark gra Skipa McCoya, zręcznego kieszonkowca, którego ofiarą pada atrakcyjna kobieta. Ta nie zdaje sobie sprawy, że w ukradzionej torebce znajdował się komunistyczny mikrofilm, a sama jest śledzona przez agentów federalnych. McCoy szybko przekonuje się, że za cenne informacje umieszczone na mikrofilmie może dostać okup. Staje się jednocześnie celem radzieckich szpiegów, FBI i nowojorskiej policji, a także ofiary, samej Candy, granej przez Jean Peters. Thelma Ritter stworzyła w tym filmie niezapomnianą rolę starzejącej się konfidentki Moe, której dobre rady prowadzą wszystkich do McCoya, zanim jeden ze szpiegów nie wyśle jej na tamten świat. Z pozoru zwykła kradzież kończy się w Kieszonkowcu... zajadłą walką na śmierć i życie.

Film otrzymał Złotego Lwa w Wenecji oraz nominację do Oscara za drugoplanową rolę Thelmy Ritter. Fuller przed przystąpieniem do realizacji dokładnie poznał realia nowojorskiego półświatka. Po premierze J. Edgar Hoover, szef FBI, zganił Fullera i Zanucka, szefa wytwórni 20th Century Fox, za wyprodukowanie antyamerykańskiego filmu. Reżyser i producent odpowiedzieli, że Hoover nie zna się na materii filmowej i myli przekonania fikcyjnej postaci z osobistymi opiniami twórców. Co ciekawe, zawirowania geopolityczne spowodowały, że we Francji zażądano zastąpienia wątków szpiegowskich odniesieniami do przemytu narkotyków. Wytwórnia zgodziła się na tę zmianę, sądząc, że nie będzie ona miała wpływu na tempo i złożoność fabuły.

Kieszonkowiec z South Street obnaża cynizm ludzi z półświatka w sytuacji nagłego zagrożenia życia, co można uznać za kwintesencję kina noir. Fullerowi zależało na tym, by film był wyrazisty wizualnie, dlatego też zatrudnił światowej sławy operatora filmowego Josepha McDonalda, który pracował przy Viva Zapata Elii Kazana i Mieście bezprawia Johna Forda. W rezultacie powstał mroczny, pełen suspensu thriller stawiający pytania o granice patriotyzmu i lojalności.

Samantha Fuller


Fuller set this New York film noir smack in the political tensions of the Cold War. Richard Widmark is cast as Skip McCoy, a smooth operating pickpocket who targets a pretty woman on the subway. His prey is unaware that she is transporting communist microfilm in her purse and being followed by federal agents. McCoy successfully picks her wallet, soon realizing that he can obtain a large ransom in exchange for the highly sought after information. He quickly becomes the target of communist spies as well as the FBI, the NY police department and of course Candy, the irresistibly seductive victim portrayed by Jean Peters. Thelma Ritter is unforgettable as Moe, a worn-out but endearing informant reliable for her hot tips. Moe leads everyone to McCoy, except for the one spy who sends her to her grave. Romance and a violent manhunt stem from what should have been just another pickpocketing routine for an ammoral thief.

This film was released in 1954, receiving the Golden Lion in Venice and an Oscar Nomination for best actress in a supporting role for the spunky Thelma Ritter. Fuller succeeded in making a realistic film about an underground world he had researched extensively. However, certain aspects of the film were perceived as unpatriotic due to the corrupt attitude of the lead character. FBI director, J. Edgar Hoover reprimanded Fuller and Zanuck, the head of 20th Century Fox for making an un-American film. Fuller and Zanuck retorted that Hoover knew nothing about filmmaking, and was simply confusing the character with the filmmakers personal beliefs. In France interestingly, the geo-political controversy prompted the french to demand that all communist spy material be substituted with drug references. The studio allowed this distortion because it didn't affect the thrill nor the complexity of the film.

Pickup on South Street explores the cynical attitudes of an underworld suddenly trapped in life threatening circumstances, the quintessential film noir. After seeing the work of world famous cinematographer Joseph McDonald in such films as Elia Kazan's Viva Zapata and John Ford's My Darling Clementine, Fuller hired the right eye to make the film look as sharp as it's lingo. Staged with dramatic shadows cast over an urban setting, this suspenseful thriller was intended to make the viewer question where one draws the line regarding patriotism, loyalty and sexual motivations.

Samantha Fuller

Informacje o reżyserze

Samuel Fuller

Samuel Fuller urodził się w 1912 roku w Worcester (Massachusetts) w żydowskiej rodzinie. Jeden z najbardziej twórczych amerykańskich reżyserów filmowych. Już w wieku 13 lat pracował dla "New York Journal" jako copyboy. W wieku 17 lat był reporterem od spraw kryminalnych w "San Diego Sun". W latach 30. XX wieku udało mu się wydać trzy powieści. Pisał już wtedy pierwsze scenariusze filmowe. Za jego debiut scenariuszowy uznaje się musical Hats Off (1936). Podczas II wojny światowej Fuller służył w armii USA na terenie północnej Afryki i we Włoszech. Brał udział w lądowaniu aliantów w Normandii. Nagrodzono go m.in. Brązową i Srebrną Gwiazdą za odwagę. Po wojnie wrócił do swojej profesji w Hollywood i już w 1949 roku zadebiutował jako reżyser westernu I Shot Jesse James. W latach 50. specjalizował się w westernach i filmach wojennych. Po premierze The Steel Helmet (pierwszy film o wojnie w Korei 1950-1953) został oskarżony o komunizm i antyamerykanizm. Dzięki sukcesowi filmu Fullerem zainteresowała się wytwórnia 20th Century Fox, która umożliwiła mu realizację siedmiu kolejnych produkcji, m.in. Park Row, Kieszonkowiec z South Street i Czterdzieści rewolwerów.

Na przełomie lat 50. i 60. reżyserował filmy z mniejszymi budżetami, ale wciąż wywoływał kontrowersje. Najpierw Shock Corridor (1963) rozgrywający się w szpitalu psychiatrycznym. Następnie The Naked Kiss (1964) - biografia prostytutki, która próbuje zacząć wszystko od nowa. W latach 1967-1980 zrealizował tylko jedną produkcję, z której koniec końców kazał wykreślić swoje nazwisko. Wrócił do reżyserowania na początku lat 80. Najpierw autobiograficzna Wielka czerwona jedynka odwołująca się do doświadczeń reżysera z okresu służby wojskowej. Niestety film został przemontowany bez jego zgody. W 1981 roku stworzył Białego psa na podstawie powieści Romaina Gary'ego. Ponownie doszło do skandalu, a film nie miał dystrybucji w USA. Dla Fullera to rasistowskie doświadczenie skończyło się wyjazdem do Francji, gdzie wyreżyserował już tylko dwa filmy. Krótko przed śmiercią wrócił do USA. Zmarł w 1997 roku.

Pojawił się w epizodzie w Szalonym Piotrusiu Jeana-Luca Godarda, w którym odpowiada na pytanie Jeana-Paula Belmondo, czym jest kino: A film is like a battleground. It's love. Hate. Action. Violence. Death. In one word: emotions.

Joanna Ostrowska


Samuel Fuller was born in 1912 to a Jewish family in Worcester, Massachusetts. He was one of the most progressive American film directors of all time. He got a job working as a copyboy for the "New York Journal"at the tender age of 13. Just four years later, he was working as a crime reporter for the "San Diego Sun". In the 1930s, he published three works of pulp fiction, and he was also already writing his first screenplays. Hats Off (1936) is recognized as his first screenplay. In World War II, he served in the US Army in North Africa and Italy, and he took part in the Allied landing in Normandy. He was awarded a Bronze Star and Silver Star for bravery, among other medals. After the war, he went back to Hollywood and made his directorial debut in 1949 with the Western I Shot Jesse James. During the 1950s, he specialized in Westerns and war movies. Following the premiere of The Steel Helmet (the first film about the Korean War/1950-1953), he was accused of being a communist and anti-American. Thanks to the film's success, Twentieth Century Fox took an interest in Fuller, which enabled him to make seven more productions, including Park RowPickup on South Street and Forty Guns

At the end of the 1950s and beginning of the 1960s, he directed films with smaller budgets, but he remained controversial. First, there wasShock Corridor (1963), which takes place in a psychiatric hospital. Then came The Naked Kiss (1964), about a prostitute who tries to make a new beginning. Between 1967 and 1980, he made only one film, on which he wasn't ultimately credited. He returned to directing in the early 1980s, first with the autobiographical The Big Red One, which drew on the director's experiences during his military service. Unfortunately, the film was re-edited without his consent. In 1981, he made White Dog, based on a novel by Romain Gary. There was yet another scandal, and the film was not distributed in the United States. As a result of this racist experience, Fuller left for France, where he directed only two films. He returned to the United States shortly before his death in 1997.

He appeared in an episode of Jean-Luc Godard'sPierrot le Fou in which Jean-Paul Belmondo asked him, What is a movie? A movie is like a battleground, was his response. It's love. Hate. Action. Violence. Death. In one word: emotions.

Joanna Ostrowska

Wybrana filmografia/ Selected filmography

1953 Kieszonkowiec z South Street / Pickup on South Street

1957 40 rewolwerów / Forty Guns

1963 Shock Corridor

1964 The Naked Kiss

1972 Szpieg z ulicy Beethovena / Dead Pigeon on Beethoven Street

1980 Wielka czerwona jedynka / The Big Red One

1982 Biały pies / White Dog

stopka

reżyseria: Samuel Fuller
scenariusz: Samuel Fuller, Dwight Taylor (story)
zdjęcia: Joseph MacDonald
montaż: Nick DeMaggio
muzyka: Leigh Harline
obsada: Richard Widmark, Jean Peters, Thelma Ritter, Murvyn Vye
producent: Jules Schermer
produkcja: 20th Century Fox
właściciel praw: Fox
nagrody: Venice Film Festival 1953 – Bronze Lion / Samuel Fuller
język: angielski
barwa: cz.-b.
Blade Runner 2049 
Denis Villeneuve, Wielka Brytania, Kanada, USA 2017
Czeskie dokumenty proszę!: Magiczny głos buntowniczki 
Czeskie dokumenty proszę! 2017
Olga Sommerová, Czechy 2014
Fantastyczna kobieta 
Sebastián Lelio, Chile, Hiszpania, USA, Niemcy 2017
Nasz najlepszy rok 
Cédric Klapisch, Francja 2017
Photon 
Norman Leto, Polska 2017
Pierwszy śnieg 
Tomas Alfredson, Wielka Brytania 2017
Twój Vincent (polskie napisy) 
Dorota Kobiela, Hugh Welchman, Polska, Wielka Brytania 2017
Twój Vincent (polski dubbing) 
Dorota Kobiela, Hugh Welchman, Polska, Wielka Brytania 2017
Zgoda 
Maciej Sobieszczański, Polska 2017
Bodyguard Zawodowiec 
Patrick Hughes, USA 2017
Dziecko Apokalipsy 
Mario Cornejo, Filipiny 2016
Goodbye Berlin 
Fatih Akin, Niemcy 2016
Jestem Rosa 
Lais Bodanzky, Brazylia 2017
Maudie 
Aisling Walshn, Irlandia, Kanada 2016
Powiernik królowej 
Stephen Frears, USA, Wielka Brytania 2017
The Square 
Ruben Östlund, Szwecja, Niemcy, Francja, Dania 2017
Villads 
Frederik Meldal Nørgaard, Dania 2015
rezerwacje telefoniczne

(71) 78 66 566

Zapisz na foursquare
dopisz się do newslettera
Kino Nowe Horyzonty, ul. Kazimierza Wielkiego 19a-21, 50-077 Wrocław, kino@kinonh.pl
© Stowarzyszenie Nowe Horyzonty  • Regulamin serwisu  •  realizacja: Pracownia Pakamera + Multiversal
Kino uprzedza o możliwości dokonywania koniecznych zmian w programie.