Od 14 czerwca w Kinie Nowe Horyzonty.
Simon (James McAvoy) licytuje dzieła sztuki. Dołącza do złodziei, żeby ukraść obraz wart miliony dolarów. W trakcie kradzieży doznaje urazu i traci przytomność - po przebudzeniu odkrywa, że stracił pamięć i nie wie, gdzie schował skradziony łup. Kiedy przywódca gangu (Vincent Cassel) dochodzi do wniosku, że tortury nie pomogą wyciągnąć z Simona informacji, zatrudnia hipnoterapeutkę (Rosario Dawson). Kobieta zgłębia podświadomość Simona, co prowadzi do zatarcia granic między rzeczywistością, a sugestią.
"Film Boyle'a przepracowuje jeden z najpopularniejszych schematów w brytyjskiej kinematografii, który znamy m.in. z obrazów Guya Ritchie'ego, Angielskiej roboty Rogera Donaldsona, komedii wytwórni Ealing, czy zrealizowanych po drugiej stronie Atlantyku Wściekłych psów Tarantino. Grubą krechą szkicując i nie spoilerując – schemat jest taki: grupa ludzi planuje doskonały skok, odrobili lekcję, przygotowali plan, który następnie z uwzględnieniem kilku nieprzewidzianych zdarzeń zrealizowali. Wszystko byłoby cacy, gdyby któryś ze wspólników nie postanowił ograć reszty va banque. Zazwyczaj zagadkę stanowi tożsamość lub miejsce pobytu sprawcy, w Transie obie zmienne są znane od początku. Prawdziwym wyzwaniem staje się wydobycie tajemnicy z dotkniętego amnezją umysłu bohatera.
Po nakręceniu Slumdoga, zacząłem szukać nowego projektu, który mógłbym zrealizować z producentem Christianem Colsonem. Po głowie chodziły mi dwa filmy - ekranizacja książki Arona Ralstona, czyli późniejsze 127 godzin, a także Trans - mówi reżyser Danny Boyle. Nie miałem wątpliwości, że John Hodge napisze świetny scenariusz. Pracowaliśmy już razem przy Trainspotting i Płytkim grobie. Christian zajął się prawną stroną ekranizacji, a John miał swobodę przy pisaniu tekstu. Doskonale rozumiałem wizję Danny'ego. To opowieść o trojgu ludzi, którzy znaleźli się w ekstremalnej sytuacji. Targają nimi namiętność, agresja, egoizm i chciwość. Znam Danny'ego od lat i wiem, że intrygują go historie o ludziach pchniętych do skrajności. Opisywanie ich to dla scenarzysty ogromna przyjemność - mówił Hodges. Żeby uniknąć mrocznego, starodawnego klimatu charakterystycznego dla klasycznych thrillerów kina noir, reżyser postanowił nadać produkcji ładunek emocjonalny i pokazać nowe oblicze femme fatale. Film zaczyna się jak typowe kino o skoku i kradzieży, ale szybko nabiera innych barw i nic nie jest już tak oczywiste.
Pragnąłem odświeżyć klasyczny gatunek filmowy, ale zrobić to w taki sposób, by wyszło realistycznie i nowocześnie - mówi reżyser. Chciałem nadać nowy wymiar emocjonalny - inny niż w typowych produkcjach tego gatunku. Nie ma żadnych norm, hierarchii, krewnych czy bliskich. Główni bohaterowie są skazani tylko na siebie. Siłą tego typu produkcji jest to, że bohaterowie działają sami, poza prawem. Zależało nam na tym, żeby do końca nie było wiadomo, jaka jest prawda - dodaje scenarzysta. Bohaterowie polegają na tym, co od siebie usłyszą, a ich rozmowy nie są szczere, tylko podszyte kłamstwem lub manipulacją. To, co najbardziej wciągające, to próba złożenia wszystkich elementów w całość.
Brytyjczyk Danny Boyle jest twórcą takich filmów jak Płytki grób, Trainspotting, 28 dni później, Niebiańska plaża, czy Slumdog : Milioner z ulicy. Karierę zaczynał w teatrze - wyreżyserował m.in. sztuki Victory, Geniusz, Saved. Jego filmy zbierają najważniejsze nagrody filmowe - Oscary, BAFTA, Złote Niedźwiedzie. Mają status kultowych - szczególnie Trainspotting, jeden z najbardziej kasowych brytyjskich filmów wszechczasów.