Od 17 maja w Kinie Nowe Horyzonty.
Ekranizacja bestsellerowego thrillera Larsa Keplera w reżyserii trzykrotnie nominowanego do Oscara Lasse Hallströma (Co gryzie Gilberta Grape'a, Wbrew regułom, Czekolada). Komisarz Joona Linna (Tobias Zilliacus) prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego zabójstwa. Z całej rodziny ocalał tylko nastoletni chłopak. Ponieważ jest w ciężkim stanie i nie można wydobyć od niego zeznań, Linna prosi o pomoc znanego psychiatrę Erika M. Barka (Mikael Persbrandt), przed laty eksperymentującego z hipnozą. Bark podejmuje wyzwanie, inicjując serię dramatycznych wydarzeń, które narażą na niebezpieczeństwo nie tylko samego psychiatrę, ale i jego najbliższych.
Hipnotyzer, wybrany oficjalnym szwedzkim kandydatem do Oscara, to adaptacja bestsellerowego i wydanego w kilkudziesięciu krajach thrillera autorstwa pisarskiego duetu Alexander Ahndoril i Alexandra Coelho Ahndoril, podpisujących się wspólnym pseudonimem Lars Kepler, który zapoczątkował serię powieści o komisarzu Linnie. W Polsce ukazał się w Wydawnictwie Czarne.
Lasse Hallström, reżyser: "Hipnotyzer to oparty na wyrazistych postaciach thriller, który poruszył mroczne obszary mojej wyobraźni. Zawsze chciałem spróbować swoich sił w tym gatunku filmowym, ale nigdy wcześniej, odkąd pracuję w Stanach Zjednoczonych, nie pojawiła się taka okazja. Nie tego się ludzie po mnie spodziewają, więc nigdy nie byłem rozważany, jako potencjalny reżyser thrillera. Choć we wcześniejszych filmach poruszałem się w obrębie nieco bardziej delikatnej tematyki, nie czułem się zażenowany tworzeniem filmu, w którym jest wiele brutalności. Chciałem przedstawić tę historię w sposób uczciwy i wiarygodny oraz, jak zawsze, zobaczyć jak książkowi bohaterowie ożywają na ekranie.
Pierwsze czterdzieści lat mojego życia spędziłem w Sztokholmie, więc sądzę, że znam nieźle to miasto i mam nadzieję, że udało mi się wykreować je na nastrojowe tło tej historii. Tworząc moje filmy zawsze koncentrowałem się na bohaterach - Hipnotyzer nie jest wyjątkiem. Relacje pomiędzy członkami rodziny Erika są skomplikowane i dodają wrażliwości tej opowieści. Po dwudziestu pięciu latach pracy poza Szwecją nie mogłem się doczekać filmowego powrotu do ojczyzny."
"W ekranizacji Lasse Hallströma nie czuje się zbytnio oryginalności tej prozy. Zręczna freudowska fabuła pełna niejasnych odniesień do grzechów przeszłości bohaterów została solidnie przycięta, uporządkowana, wygładzona. Pewne wątki wydają się przez to zanadto mechaniczne, relacje między protagonistami niespecjalnie przekonują, końcówka, owszem, poprowadzona została wyśmienicie, jak najbardziej zaskakuje, lecz trudno pozbyć się wrażenia, że to wszystko już się gdzieś oglądało.
Mocnym punktem trzymającego w napięciu filmu jest irracjonalna, demoniczna osobowość psychiatry, pomagającego policji w uzyskaniu kluczowych informacji od cudem ocalałego z rodzinnej masakry nastolatka. Przeżywającego małżeński dramat lekarza gra Mikael Persbrandt, czołowy twardziel szwedzkiego kina, i w jego wykonaniu za sprawą m.in. wibrującego, poruszającego głosu sceny wprawiania w hipnozę należą do najlepszych. Dziwi natomiast, że zupełnie niewidoczna i pozbawiona znaczenia staje się sama postać komisarza (Tobias Zilliacus)." (Janusz Wróblewski, "Polityka")